سگ هراسی (سینوفوبیا) یا فوبیای سگ ها، نوعی اختلال اضطرابی است. سگ هراسی چیزی بیشتر از ترس عادی از سگ ها یا عدم تمایل به بودن در اطراف آنها است. این نوع ترس در فعالیت های روزانه شما اختلال ایجاد می کند. سگ هراسی اغلب در سنین جوانی ایجاد می شود و گاهی (اما نه همیشه) نتیجه یک برخورد آسیب زا با یک سگ است.
این مقاله در مورد سگ هراسی و علائم، تشخیص، علل و گزینه های درمانی آن بحث می کند.
سگ هراسی چیست؟
بسیاری از مردم از سگها میترسند یا دستکم در اطراف سگهای نیش احساس ناراحتی میکنند و برای اجتناب از آنها اقداماتی انجام میدهند. با این حال، سگ هراسی چیزی بیش از ترس از سگ است. سگ هراسی یک ترس مداوم و غیرمنطقی از سگ است که باعث علائم شدید اضطراب می شود.
افراد مبتلا به سگ هراسی ممکن است برای دوری از سگها تلاش کنند، حتی از پیادهروی یا ملاقات با افرادی که میشناسند و سگ دارند اجتناب کنند.
این ترس اغلب بدتر از تهدید واقعی است که در اطراف یک سگ ارائه می شود. در واقعیت، مواقعی وجود دارد که قرار گرفتن در کنار سگ می تواند خطرناک باشد. با این حال، سگ هراسی باعث می شود که فرد باور کند که همه سگ ها شرور و آماده حمله هستند.
علائم سگ هراسی چیست؟
برای تجربه علائم سگ هراسی لازم نیست در حضور سگ باشید. در واقع، فقط فکر کردن به سگ ها می تواند باعث حمله اضطراب شود. علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:
- ضربان قلب یا تپش
- تعریق
- تکان دادن
- سرگیجه
- حالت تهوع
- دل درد
- تنگی نفس
- بی حسی
- لرز
- حس “عذاب قریب الوقوع”
بزرگسالان مبتلا به سگ هراسی ممکن است تشخیص دهند که ترس آنها از سگ بیش از حد یا غیر واقعی است، اما آنها قادر به کنترل علائم ناشی از آن نیستند. کودکان ممکن است کمتر ترس های منطقی را از غیرمنطقی جدا کنند.
عوامل خطر برای ایجاد سگ هراسی
بزرگترین عامل خطر برای ایجاد سگ هراسی، برخورد با سگی است که واکنش اضطرابی شدیدی را ایجاد میکند. معمولاً، اما نه همیشه، برخورد ترسناکی که باعث سگ هراسی می شود در دوران کودکی اتفاق می افتد.
برخی از افراد ممکن است بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به سگ هراسی باشند، از جمله افراد مبتلا به:
- اوتیسم
- اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
- سابقه حملات پانیک یا اختلال پانیک
- سایر فوبیاها
- سابقه خانوادگی فوبیا
- اختلال سوء مصرف مواد
- اختلال استرس پس از سانحه
سگ هراسی نیز می تواند یک رفتار آموخته شده باشد. اگر با مراقبی بزرگ میشوید که از سگها میترسد، یا در فرهنگی که از سگها میترسد، ممکن است تمایل بیشتری به ایجاد فوبیا داشته باشید.
علل
اگر سگی به شما یا کسی که میشناسید حمله کرده باشد، میتواند باعث ایجاد سگ هراسی شود. سگ هراسی می تواند ناشی از موارد زیر باشد:
- سگ او را گاز گرفته است
- مورد حمله سگ قرار گرفته است
- بارها سگ به او پارس نموده است
- به بیماری ناشی از سگ، مانند کرم نواری مبتلا شده است.
شما همچنین میتوانید با شنیدن یا خواندن تجربهی آسیبزای شخص دیگری، حتی اگر آن فرد را نمیشناسید، به فوبیا مبتلا شوید. فوبیا را می توان در دوران کودکی “ارثی” یا از مراقبین آموخت.
عدم تعادل در برخی مواد شیمیایی در مغز به نام انتقال دهنده های عصبی نیز می تواند منجر به اختلالات اضطرابی از جمله فوبیا شود. دو انتقال دهنده عصبی که می توانند به اضطراب کمک کنند دوپامین و سروتونین هستند.
همه فوبیاها دلیلی ندارند. برخی از افراد ممکن است به طور ذاتی از سگ ها بترسند بدون اینکه یک رویداد آسیب زا را تجربه کنند.
تشخیص سگ هراسی
متخصصان سلامت روان مانند روانپزشکان فوبیای خاصی مانند سگ هراسی را تشخیص می دهند. این نوع اختلال اضطرابی با رعایت معیارهای مشخصی که در “راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی” ( DSM-5 ) مشخص شده است، تشخیص داده می شود. این شامل:
- ترس بیش از حد و غیر منطقی که در حضور سگ ها یا هنگام پیش بینی مواجهه با سگ ها رخ می دهد.
- پاسخ اضطراب فوری هنگام رویارویی با سگ
- درک این موضوع که ترس شما با تهدید واقعی بودن در کنار سگ تناسبی ندارد
- اجتناب از سگ – تا حدی که در فعالیت های روزانه شما اختلال ایجاد کند
- ترسی که حداقل شش ماه ادامه داشته باشد
درمان سگ هراسی
انواع مختلفی از درمان برای سگ هراسی در دسترس است، از جمله مواجهه درمانی، درمان شناختی رفتاری (CBT)، تکنیک های آرام سازی و تمرکز حواس، و دارو.
درمان از طریق مواجهه
مواجهه درمانی تکنیکی است که مستلزم مواجهه فرد با محرکی است که از آن می ترسد در یک محیط امن و با دقت کنترل شده تا زمانی که ترس از بین برود.
مواجهه درمانی برای سگ هراسی می تواند به دو شکل باشد:
- مواجهه با سگهای واقعی: جلسات ممکن است با صحبت در مورد سگها شروع شود، سپس به تماشای تصاویر سگها، دیدن سگها از فاصله دور و سپس در نهایت لمس یک سگ پیشرفت کند. جلسات توسط یک درمانگر هدایت می شود که می تواند از طریق ترس و اضطراب فرد را راهنمایی کند.
- مواجهه با سگهای توسط واقعیت مجازی (VR): در حالی که هدف نهایی رویارویی با سگهای واقعی است، مواجههبا سگهای مجازی با استفاده از هدست واقعیت مجازی نقطه شروعی عالی برای افراد مبتلا به سگ هراسی شدید است.
در حالی که مواجهه درمانی به طور گسترده به عنوان “استاندارد طلایی” برای درمان سگ هراسی می باشد، اما تا حدودی بحث برانگیز است.
استدلال اصلی علیه مواجهه درمانی این است که باعث ایجاد ناراحتی در افرادی می شود که ممکن است در وهله اول تمایلی به شرکت در درمان نداشته باشند. اینکه آیا کودکان میتوانند به درستی با مواجهه درمانی موافقت کنند یا نه، مورد بحث است.
درمان شناختی رفتاری (CBT)
درمان شناختی رفتاری نوعی روان درمانی است. تمرکز اصلی درمان شناختی رفتاری شناسایی الگوهای فکری معیوب و یادگیری چگونگی تغییر رفتارهای خود است. به عنوان مثال، درمانگر شما می تواند به شما کمک کند با ترس غیرمنطقی خود از سگ روبرو شوید و راه هایی را برای مقابله با علائم اختلال اضطراب به شما آموزش دهد.
تکنیک های آرامش و ذهن آگاهی
فوبیا بر اساس افکار غیرمنطقی و مداوم است که شما را از آنچه در اطرافتان می گذرد منحرف می کند. تکنیک های آرامش و تمرکز حواس می تواند به بازگرداندن ذهن شما به زمان حال و کاهش علائم اضطراب ناشی از ترس غیرمنطقی شما از سگ کمک کند.
- تمرینات تنفسی : زمانی که مضطرب هستید، چند دقیقه روی نفس خود تمرکز کنید. تنفس دیافراگمی می تواند برخی از علائم فیزیکی استرس ناشی از ترس شما را معکوس کند.
ورزش تنفسی
- در یک موقعیت راحت دراز بکشید یا بنشینید.
- یک دست را روی سینه و دست دیگر را روی شکم خود قرار دهید.
- به آرامی از طریق بینی نفس بکشید. شکم خود را پر از هوا کنید. سعی کنید اجازه ندهید سینه شما بالا بیاید.
- لب های خود را طوری جمع کنید که انگار در حال دمیدن شمع هستید و به آرامی نفس خود را بیرون دهید.
- این کار را برای چندین نفس تکرار کنید.
- تصویرسازی هدایت شده : این تکنیک شامل گوش دادن به یک صدا (و گاهی اوقات موسیقی) است تا به شما کمک کند تصور کنید در یک محیط آرام هستید.
- تجسم : این تکنیک برای کمک به شما در تصویر کردن موقعیتی که در اطراف یک سگ هستید اما بدون ترس و اضطراب استفاده می شود.
داروها
رایج ترین نوع دارویی که برای فوبیا استفاده می شود، بنزودیازپین ها هستند، مانند کلونازپام، زاناکس (آلپرازولام)، والیوم (دیازپام) و لورازپام. این داروها کوتاهاثر هستند و زمانی که درست قبل از مواجهه با فوبیا استفاده شوند، بهترین اثر را دارند.
انواع دیگر داروها را می توان برای درمان اختلالات اضطرابی از جمله فوبیاهای خاص استفاده کرد. مهارکنندههای بازجذب سروتونین ( SSRIs ) بر سطوح سروتونین در مغز تأثیر میگذارند تا علائم اضطراب را کاهش دهند. SSRI های رایج عبارتند از پروزاک (فلوکستین)، زولوفت (سرترالین)، اس سیتالوپرام و سیتالوپرام.
خلاصه
سگ هراسی چیزی فراتر از ترس از سگ است. این ترس غیرمنطقی و مداوم میتواند شما را از لذت بردن از زندگی روزمره باز دارد – حتی ممکن است از بازدید از مکانها اجتناب کنید، زیرا این احتمال وجود دارد که سگی در مجاورت باشد. یک متخصص سلامت روان مانند یک روانپزشک می تواند شما را تشخیص دهد و شما را با یک رژیم درمانی شروع کند. روان درمانی، تمرکز حواس و داروها می توانند درمان های مفید و موثری برای کمک به غلبه بر فوبیا باشند.