فیبرومیالژیا چگونه درمان می شود

درمان های فیبرومیالژیا بر کاهش علائم تمرکز دارند. هیچ درمانی وجود ندارد از آنجایی که هیچ دو مورد فیبرومیالژیا شبیه هم نیستند، برنامه های درمانی باید چند وجهی باشد و متناسب با انواع و شدت علائمی که تجربه می کنید تنظیم شود.

فیبرومیالژیا یک بیماری دردناک است. درمان‌ها ممکن است شامل داروهای بدون نسخه (OTC) و نسخه‌ای، درمان‌های فیزیکی و حمایتی، کاهش استرس، تغییر سبک زندگی و درمان‌های مکمل باشد که می‌تواند درد شما را کاهش داده و کیفیت زندگی شما را بازگرداند.

این مقاله به تشریح گزینه‌های درمانی فیبرومیالژیا می‌پردازد و اینکه چگونه می‌تواند به شما در مدیریت علائم و شروع احساس بهتر کمک کند.

درمان های بدون نسخه (OTC).

درد ویژگی تعیین کننده فیبرومیالژیا است و درمان بر مدیریت آن متمرکز است. هدف از درمان دارویی، درمان طیف متنوعی از علائم فیبرومیالژیا با کمترین دارو ممکن و در عین حال گرفتن بهترین نتیجه است.

مسکن ها

مسکن‌های بدون نسخه (OTC) – مسکن‌های درد – مانند تایلنول (استامینوفن) ممکن است درد حاد فیبرومیالژیا را با عوارض جانبی اندک، در صورت وجود، تسکین دهند. 

داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ادویل (ایبوپروفن) و آلو (ناپروکسن) ممکن است باعث تسکین درد شوند، اما نباید برای مدت طولانی استفاده شوند. فیبرومیالژیا یک بیماری التهابی نیست. استفاده منظم از اکثر NSAID ها ممکن است خطر خونریزی معده، زخم معده، نارسایی کلیه و بیماری های قلبی عروقی را افزایش دهد.

نسخه ها

به عنوان بخشی از برنامه درمانی شما، پزشک شما ممکن است یک یا چند داروی دیگر را برای کمک به مدیریت علائم و به حداقل رساندن عوارض جانبی تجویز کند. اینها ممکن است شامل مسکن ها، ضد افسردگی ها، ضد تشنج ها، شل کننده های عضلانی و انواع دیگر داروهای خوراکی باشد.

مسکن ها

اگر NSAID های OTC برای شما کارساز نیستند، پزشک ممکن است نسخه ای با نسخه قوی را در نظر بگیرد. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویزی مانند سلبرکس (سلکوکسیب) یا ولتارن (دیکلوفناک) نیز خطرات مشابهی با همتایان OTC خود دارند، اما اگر در کمترین دوز موثر ممکن نگهداری شوند، ممکن است برای تسکین کوتاه مدت مناسب باشند.

داروهای مخدر معمولاً برای درمان فیبرومیالژیا توصیه نمی شوند، مگر در موارد شدید. پزشک می تواند نسخه ای با دوز پایین ترامادول را برای استفاده کوتاه مدت از عودهای حاد فیبرومیالژیا در نظر بگیرد ، اگر سایر مسکن ها نتوانسته اند تسکین دهند.

داروهایی مانند Vicodin (هیدروکودون) و OxyContin (اکسی کدون) دیگر توصیه نمی شوند.

داروهای ضد افسردگی

داروهای ضد افسردگی بیشتر از درمان خلق شما هستند. آنها همچنین برای کاهش درد، خستگی و افسردگی استفاده می شوند و همچنین می توانند به خواب شما کمک کنند.

دو داروی ضد افسردگی توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای فیبرومیالژیا تایید شده‌است که هر دو مهارکننده های بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRIs) هستند. آنها با جلوگیری از جذب مجدد سروتونین و نوراپی نفرین توسط سلول ها و اطمینان از تمرکز بیشتر این انتقال دهنده های عصبی “احساس خوب” در بدن کار می کنند.

داروهای ضد افسردگی مورد تایید FDA

• دولوکستین: دوز اولیه 30 میلی گرم در روز است که به دوز هدف 60 میلی گرم در روز افزایش می یابد.
• میلناسیپران [در ایران موجود نیست]: دوز اولیه 12.5 میلی گرم یک بار در روز مصرف می شود و به 50 میلی گرم دو بار در روز افزایش می یابد. (در موارد شدید ممکن است حداکثر دوز روزانه 200 میلی گرم استفاده شود.)

عوارض جانبی ممکن است شامل تهوع، خشکی دهان، یبوست، کاهش اشتها، خواب آلودگی، افزایش تعریق، مشکلات جنسی و بی قراری باشد.

سایر داروهای ضد افسردگی معمولاً بدون برچسب برای درمان فیبرومیالژیا تجویز می شوند، از جمله داروهای SSRI مانند سیتالوپرام، اس‌سیتالوپرام، پاروکستین و سرترالین.

در حالی که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای نسل قدیمی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند، آمی تریپتیلین با دوز پایین به عنوان یک خواب آور موثر بوده و در عین حال به کاهش درد مزمن و افسردگی کمک می کند. (به طور کلی از قرص های خواب آور برای هر چیزی به جز تسکین کوتاه مدت اجتناب می شود زیرا استفاده طولانی مدت می تواند منجر به وابستگی شود.)

داروهای ضد تشنج

داروهای ضد تشنج که  معمولاً برای درمان تشنج و صرع استفاده می‌شوند، در درمان فیبرومیالژیا مؤثر بوده‌اند. این داروها با کاهش سیگنال هایی که اعصاب آسیب دیده به مغز ارسال می کنند، عمل می کنند.

پره‌گابالین اولین ضد تشنج تایید شده توسط FDA برای درمان فیبرومیالژیا است. اگر پزشک شما این را برای شما تجویز کند، درمان احتمالاً با دوزهای کمتر قبل از رسیدن به حداکثر دوز روزانه 300 میلی گرم یا 450 میلی گرم برای قرص طولانی رهش (یک بار در روز) آغاز می شود. عوارض جانبی شایع شامل سرگیجه، خواب آلودگی و افزایش وزن است.

سایر داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین مکانیسم اثر مشابهی را ارائه می دهند و ممکن است به همان اندازه موثر عمل کنند. لاکوزامید و لوتیراستام نیز استفاده شده‌است.

شل کننده های عضلانی

به نظر می رسد شل کننده های عضلانی نیز در موارد خاصی کمک کنند، و دانشمندان دقیقاً دلیل آن را مطمئن نیستند، اگرچه می تواند به نحوه تداخل فیبرومیالژیا با خواب ترمیمی مرتبط باشد.

از آنجایی که خواب بدون طراوت یکی از علائم رایج فیبرومیالژیا است، پیشنهاد شده است که بازگرداندن الگوهای خواب طبیعی ممکن است حساسیت فرد به درد را کاهش دهد. در مقابل، شناخته شده است که محرومیت از خواب باعث ایجاد علائم درد شدید می شود.

از آنجایی که شل کننده های عضلانی می توانند باعث خواب آلودگی شوند، معمولاً شب ها درست قبل از خواب مصرف می شوند.

دو شل کننده عضلانی که معمولا برای درمان فیبرومیالژیا استفاده می شوند سیکلوبنزاپرین و تیزانیدین هستند. عوارض جانبی ممکن است شامل خشکی دهان، سرگیجه، حالت تهوع و تاری دید باشد.

سایر داروها

اگر فیبرومیالژیا باعث علائم گوارشی مانند یبوست یا اسهال می شود، پزشک ممکن است داروهای دیگری را توصیه کند. اینها می توانند شامل ملین ها، داروهای ضد اسهال مانند لوپرامید یا دیفنوکسیلات و ضد اسپاسم مانند دزیپرامین باشند.

سندرم روده تحریک پذیر (IBS) در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا رایج است و اعتقاد بر این است که مسیرهای بیماری مشابهی دارد.

داروهای آزمایشی

تعدادی از شرکت های داروسازی به دنبال تایید FDA برای داروهای جدید فیبرومیالژیا هستند، که برخی از آنها امیدوارتر از سایرین هستند.

IMC-1: یک داروی تحقیقاتی، IMC-1 داروی ضد ویروسی فامسیکلوویر را با داروی ضد التهابی سلبرکس (سلکوکسیب) ترکیب می کند. یک کارآزمایی کنترل‌شده با دارونما فاز 2 نشان داد که IMC-1 سطح درد را در بیش از یک سوم شرکت‌کنندگان به نصف کاهش داد (نتیجه کمی بهتر از Cymbalta).

افیما (فلوپیرتین): این داروی غیرافیونی مدت‌هاست در اروپا برای درمان فیبرومیالژیا استفاده می‌شود. با این حال، آژانس دارویی اروپا در سال 2013 استفاده از آن را به دلیل خطر بالای سمیت کبدی محدود کرد. به این ترتیب، دیگر نمی توان بیش از دو هفته از آن استفاده کرد. در حالی که در سال 2008 برای تایید به FDA ارسال شد، این دارو هنوز در ایالات متحده تایید نشده است.

سدیم اکسی‌بات: این آرام‌بخش مخدر بدون برچسب برای درمان فیبرومیالژیا استفاده می‌شود. در سال 2010 توسط FDA به دلیل نگرانی در مورد سوء استفاده رد شد. همچنین به نام JZP-6 شناخته می شود، داروی نارکولپسی حاوی نوعی گاما هیدروکسی بوتیرات (GHB) است، یک ماده شیمیایی که معمولاً به عنوان “داروی تجاوز به خرما” شناخته می شود.

درمان های اضافی

علاوه بر داروها، پزشک ممکن است شما را به متخصصان ارجاع دهد تا به غلبه بر چالش‌های فیزیکی یا عاطفی که ممکن است با آن‌ها مواجه باشید، کمک کنند.

در حالی که ما تمایل داریم فیبرومیالژیا را یک بیماری اعصاب بدانیم، اما در واقع یک وضعیت چند بعدی است که در آن افسردگی، اضطراب و بد سلامتی نقش دارند.

برای این منظور، می توانید از مراجعه به متخصصان زیر بهره مند شوید:

• روانشناسان  می توانند مشاوره ارائه دهند و از  درمان شناختی رفتاری (CBT)  برای تقویت شادی با اصلاح احساسات، رفتارها یا افکار ناکارآمد استفاده کنند.
• اگر از افسردگی، حملات پانیک و اختلالات اضطرابی مانند اختلال استرس پس از سانحه (PTSD ) رنج می برید، روانپزشکان می توانند به شما کمک کنند. این موارد معمولا در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا دیده می شود. برای اطمینان از عدم همپوشانی یا تضاد درمان های دارویی، هماهنگی نزدیک با پزشک مورد نیاز است.
• فیزیوتراپیست ها می توانند به شما در بهبود قدرت و سلامت جسمانی کمک کنند. آنها راه هایی را به شما آموزش می دهند که کشش و ورزش را به گونه ای انجام دهید که علائم شما را تشدید نکند. آنها همچنین می توانند درمان های درمانی را برای کاهش درد و بهبود وضعیت بدن برای عملکرد مؤثرتر عضلات ارائه دهند.
• کاردرمانگران می توانند ابزارها و استراتژی هایی را برای انطباق با چالش های زندگی با فیبرومیالژیا در اختیار شما قرار دهند. آنها ممکن است شامل صرفه جویی در انرژی، مدیریت درد، تکنیک های آرام سازی، حل مسئله، بهداشت خواب و تعیین هدف باشند.

درمان های خانگی و سبک زندگی

انتخاب های سبک زندگی سالم ، مانند فعال بودن و تماشای آنچه می خورید، می تواند در کمک به کاهش علائم فیبرومیالژیا نقش داشته باشد.

ورزش

طبق گفته کالج روماتولوژی آمریکا، ورزش یکی از موثرترین درمان‌ها برای فیبرومیالژیا است. بنابراین حتی اگر غرایز شما ممکن است به شما بگوید که از ترس ایجاد درد حرکت نکنید، حرکت نکردن فقط اوضاع را بدتر می کند.

با کار کردن در محدوده خود و افزایش تدریجی قدرت و انعطاف پذیری خود، به تدریج حساسیت خود را نسبت به درد کاهش خواهید داد. کار بر روی یک برنامه ورزشی با فیزیوتراپیست خود یک راه عالی برای شروع است.

به عنوان یک امتیاز اضافی، ورزش تولید اندورفین را تحریک می کند ، هورمونی که نه تنها اثر ضد درد دارد بلکه می تواند خلق شما را نیز بالا ببرد.

رژیم غذایی سالم و کاهش وزن

رژیم غذایی و کاهش وزن نیز مهم هستند. حمل وزن اضافی بر بار ساختاری عضلات و مفاصل شما می افزاید. همچنین کارایی سیستم قلبی عروقی شما را کاهش می دهد و شما را بیش از پیش خسته و خسته می کند.

انجام اقداماتی برای بهبود رژیم غذایی، سلامت کلی شما را بهبود می بخشد، که به نوبه خود می تواند به علائم شما کمک کند. یک مطالعه کوچک نشان داد که بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا که رژیم غذایی FODMAP را اتخاذ کردند ، توانستند وزن خود را کاهش دهند و علائم خود را بهبود بخشند.

الکل ، یک عامل افسردگی، نیز باید کنار گذاشته شود و حتی ممکن است لازم باشد از مصرف آن اجتناب شود. همچنین می‌تواند به ترک سیگار کمک کند، زیرا مطالعات متعدد سیگار کشیدن را با افزایش شدت درد و بدتر خوابیدن در افراد مبتلا به فیبرومیالژیا مرتبط دانسته‌اند.

تغییرات رژیم غذایی ممکن است کمک کند

در حالی که هیچ “رژیم غذایی خاصی برای فیبرومیالژیا” وجود ندارد، اکثر پزشکان یک برنامه غذایی متعادل شامل موارد زیر را تایید می کنند:

• میوه ها، سبزیجات و غلات کامل
• لبنیات کم چرب و پروتئین بدون چربی
• چربی های سالم مانند روغن زیتون
• اجتناب از کافئین، محرک سیستم عصبی مرکزی
• پرهیز از غذاهای فرآوری شده، غذاهای سرخ شده و شکر تصفیه شده

طب مکمل و جایگزین

افرادی که با بیماری های مزمن مواجه هستند اغلب به طب مکمل و جایگزین (CAM) به عنوان وسیله ای برای مراقبت از سلامت جسمی، روانی و معنوی خود روی می آورند. این امر به ویژه برای شرایطی مانند فیبرومیالژیا که علت آن به طور کامل شناخته نشده است، صادق است.

اگر به دنبال یک روش درمانی جایگزین هستید، حتماً به پزشک خود در مورد آن اطلاع دهید تا مطمئن شوید که نه در درمان شما تداخل دارد (همانطور که داروهای گیاهی مانند گل راعی (سنت جانز ورت) گاهی اوقات می توانند انجام دهند) و نه به شما آسیبی وارد می کند. این واقعیت که چیزی “طبیعی” است به این معنی نیست که ذاتاً ایمن است.

درمان های ذهن و بدن

درمان‌های ذهن و بدن گروهی از شیوه‌ها هستند که اغلب توسط افراد مبتلا به بیماری مزمن برای کاهش اثرات فیزیولوژیکی استرس و در عین حال افزایش بهزیستی جسمی و عاطفی استفاده می‌شوند . در شرایطی مانند فیبرومیالژیا، هر عملی که بتواند پاسخ سخت بدن به استرس را بدون دارو کاهش دهد، باید مفید تلقی شود.

در میان برخی از تمرینات مفیدتر ذهن و بدن:

• مراقبه ذهن آگاهی نوعی مراقبه است که در آن یاد می گیرید به افکاری که در غیر این صورت ممکن است باعث استرس شوند، واکنش منفی نشان ندهید.
• تصویرسازی هدایت شده تکنیکی است که در آن تصاویر ذهنی برای القای آرامش ایجاد می کنید.
• تمرینات تنفس عمیق (پرانایاما) از تکنیک های تنفس ریتمیک برای القای حالت مراقبه استفاده می کنند.
• یوگا و تای چی تمرکز حواس را با حرکت ترکیب می کنند تا دقت بیشتری در کنترل بدن شما به دست آورند.
• هدف از ماساژ درمانی ، مانند رهاسازی میوفاشیال ، کاهش تنش و استرس عضلانی بدون درد است.
• آرام سازی پیشرونده عضلانی (PMR) تکنیکی است که در آن به طور سیستماتیک عضلات سراسر بدن خود را منقبض و شل می کنید تا آرامش را القا کنید.
• بیوفیدبک از یک مانیتور الکترونیکی برای کمک به مشاهده و کنترل پاسخ استرس استفاده می کند.

داروهای مکمل

داروهای طبیعی، از جمله گیاهان، عصاره‌ها، ویتامین‌ها و گزینه‌های طب سنتی چینی (TCM) توسط برخی به عنوان فرم‌های مکمل درمان پذیرفته می‌شوند. از جمله مواردی که ممکن است برای افراد مبتلا به فیبرومیالژیا مزایایی داشته باشد:

• کاپکایسین، جزء فعال فلفل چیلی، به صورت کرم، اسپری و پچ موجود است. که برای درمان اشکال مختلف نورالژی (درد عصبی) استفاده می شود، بی خطر تلقی می شود اما ممکن است باعث قرمزی موضعی، خارش یا سوزش شود. یک  مطالعه در سال 2013 در ایتالیا  گزارش داد که استفاده از کرم موضعی 0.075 درصد کپسایسین سه بار در روز به مدت شش هفته باعث کاهش 30 درصدی درد می شود.
• 5-HTP (5-هیدروکسی تریپتوفان) ، یک اسید آمینه که ممکن است به افزایش سطح سروتونین کمک کند. در حالی که این مکمل به طور کلی بی خطر در نظر گرفته می شود، اطلاعات کمی در مورد اثربخشی آن در درمان فیبرومیالژیا وجود دارد.
• ماری جوانای پزشکی به دلیل توانایی آن در کاهش درد، بهبود خلق و خو و بهبود خواب شناخته شده است. یک مطالعه کوچک از اسرائیل که در سال 2018 انجام شد، گزارش داد که افرادی که از حشیش طبی برای فیبرومیالژیا استفاده می‌کردند، نمرات دردشان بهبود یافته بود و بسیاری از آنها توانستند نسخه‌های خود را کاهش دهند.

خلاصه

فیبرومیالژیا یک بیماری پیچیده است که هیچ درمانی برای آن وجود ندارد. با این حال، درمان هایی برای کمک به تسکین علائم درد، کمک به استراحت و حفظ کیفیت معقول زندگی در دسترس هستند. درمان‌ها شامل داروها، ورزش، تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی و حتی درمان‌های مکمل است. پزشک شما می‌تواند با شما همکاری کند تا برنامه‌ای برای دستیابی به اهداف شخصی شما و زندگی خوب ایجاد کند.

سخن پایانی

فیبرومیالژیا می تواند یک وضعیت ناامید کننده باشد زیرا دانشمندان هنوز چیزهای زیادی در مورد این اختلال و نحوه درمان آن دارند. علاوه بر این، برخی از درمان‌های فیبرومیالژیا برای برخی افراد بسیار خوب عمل می‌کنند و برای برخی دیگر اصلاً جواب نمی‌دهند.

برای این منظور، باید صبور باشید و با پزشک خود کار کنید تا درمان یا درمان‌هایی را پیدا کنید که برای شما به‌عنوان یک فرد بهترین نتیجه را دارد. گاهی اوقات، ممکن است فرآیندی آزمون و خطا به نظر برسد، اما، با پشتکار، می‌توانید یک برنامه درمانی جامع را بر اساس اهداف شخصی و سبک زندگی خود تنظیم کنید.

اگر تصمیم به بررسی درمان‌های مکمل یا جایگزین دارید، مطمئن شوید که پزشک را در جریان نگه دارید تا بتواند پاسخ شما را ردیابی کرده و برای هرگونه عوارض جانبی یا تعامل احتمالی نظارت داشته باشد.

سوالات متداول

آیا غذایی وجود دارد که باعث درد فیبرومیالژیا می شود؟

گمان می رود که غذاهای فرآوری شده، قند، گلوتن و چربی های ناسالم می توانند علائم فیبرومیالژیا را ایجاد کنند. با این حال، شواهد علمی محدودی برای تأیید آن وجود دارد. تحقیقات نشان می دهد که خوردن یک رژیم غذایی سرشار از آنتی اکسیدان و سرشار از منیزیم، سلنیوم و ویتامین های D و B₁₂ می تواند علائم را کاهش دهد. 

آیا باید از یخ یا گرما برای درد فیبرومیالژیا استفاده کرد؟

هر دو گرمای مرطوب می تواند به تسکین درد و سفتی مرتبط با درد فیبرومیالژیا کمک کند، در حالی که یخ می تواند درد حاد را در هنگام شعله ور شدن کاهش دهد. 

آیا استامینوفن، ایبوپروفن یا ناپروکسن برای درد فیبرومیالژیا بهتر است؟

استامینوفن برای تسکین درد بدون نسخه با فیبرومیالژیا توصیه می شود. در حالی که ایبوپروفن و ناپروکسن همچنین می توانند درد را تسکین دهند، آنها داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) هستند که خطر خونریزی معده و سایر عوارض جانبی را به همراه دارند.فیبرومیالژیا یک بیماری التهابی نیست، بنابراین NSAID ها ممکن است به اندازه سایر انواع درد مفید نباشند. 

آیا ماری جوانا درد فیبرومیالژیا را تسکین می دهد؟

ممکن است. یک مطالعه کوچک منتشر شده در سال 2018 نشان داد که حشیش پزشکی به کاهش علائم فیبرومیالژیا از جمله درد، خستگی و افسردگی کمک می کند. در طول مطالعه، نیمی از شرکت کنندگان توانستند سایر داروهای مورد استفاده برای درمان علائم فیبرومیالژیا را متوقف کنند. 

منبع

How Fibromyalgia Is Treated