اختلال وسواس اجباری (OCD) و اوتیسم ویژگی های مشابهی دارند. این رفتارهای همپوشانی می تواند تشخیص وسواس در مقابل اوتیسم را دشوار کند.
به عنوان مثال، افراد مبتلا به وسواس می توانند میل شدیدی به نظم و تکرار یا تمرکز شدید بر روی جزئیات داشته باشند. رفتارهای اوتیستیک می تواند شامل تمایل به یک روال منظم و حرکات تکراری مانند تکان دادن یا تکان دادن انگشتان باشد.
در حالی که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی معمولاً می توانند بین رفتارهای اوتیستیک و وسواس تمایز قائل شوند، ممکن است هر دو را نیز داشته باشند. در واقع، مطالعات نشان میدهد که 17 درصد از افراد مبتلا به اوتیسم دارای وسواس هستند و 25 درصد از افراد مبتلا به وسواس نیز دارای اوتیسم هستند.
این مقاله نگاهی به وسواس در مقابل اوتیسم دارد. علائم و تفاوت های همپوشانی بین وسواس و اوتیسم را توضیح می دهد.
وسواس چیست؟
وسواس یک وضعیت سلامت روان طولانی مدت با علائم زمان بر است. ویژگی های کلیدی وسواس عبارتند از:
- وسواس فکری : افکار تکراری، تصاویر ذهنی یا تمایلاتی که مزاحم، ناخواسته هستند و بیشتر مردم را مضطرب می کنند.
- اجبارها : رفتارهای تکراری که فرد احساس می کند مجبور به انجام آن است، اغلب در پاسخ به یک وسواس.
در حالی که اکثر مردم گاهی اوقات افکار یا رفتارهای تکراری را تجربه می کنند، معمولاً تا سطح بیماری وسواس بالا نمی روند.
به گفته بنیاد بین المللی وسواس ، وسواس و اجبار:
- احساس کنید خارج از کنترل فرد است
- باعث ناراحتی، ترس شدید، انزجار یا شک شود
- می تواند بیش از یک ساعت در روز زمان ببرد و در سایر فعالیت های مهم تداخل ایجاد کند
- ممکن است مشکلات قابل توجهی در توانایی فرد برای عملکرد در زندگی روزمره ایجاد کند
در بیشتر موارد، افراد مبتلا به وسواس متوجه می شوند که این افکار هیچ معنایی ندارند و آنها را آزاردهنده می دانند. علاوه بر این، اجبارها باعث لذت نمیشوند، اما میتوانند موقتی اضطراب را تسکین دهند.
چگونه علائم وسواس با علائم اوتیسم متفاوت است
یکی از ویژگی های اوتیسم، علایق محدود و رفتارهای تکراری است. این می تواند شبیه به این باشد:
- تمرکز بیش از حد روی موضوعات خاص
- ناراحت شدن از تغییرات جزئی در یک روال
- داشتن علایق خاص پایدار و شدید
- در انتقال از یک فعالیت به فعالیت دیگر مشکل دارند
- تکرار برخی از رفتارها، مانند تکان دادن، تکان دادن دست، یا ضربات دیگر
- تکرار کلمات یا عباراتی که به عنوان اکوالالیا شناخته می شود
در حالی که اوتیسم و وسواس می توانند از این نظر مشابه به نظر برسند، تفاوت اصلی این است که فرد در مورد این افکار و رفتارها چه احساسی دارد.
افراد مبتلا به وسواس معمولاً از علائم خود ناراحت هستند و مایلند از شر آنها خلاص شوند. از سوی دیگر، افراد اوتیستیک ممکن است از وسواس های خود آزار ندهند. در واقع، آنها ممکن است آنها را در آغوش بگیرند یا آنها را تسکین دهند.
افراد اوتیستیک همچنین دارای طیفی از تفاوت های اجتماعی، زبانی و شناختی دیگر هستند که در افراد مبتلا به وسواس دیده نمی شود.
وسواس و اوتیسم معمولاً همزمان رخ می دهند
در حالی که اوتیسم و وسواس دو اختلال متمایز با ویژگی های مشابه هستند، ممکن است هر دو را داشته باشید. در واقع، یک مطالعه نشان داد که یک چهارم افراد مبتلا به وسواس نیز اوتیسم دارند. مطالعه دیگری نشان داد که 17 درصد از افراد مبتلا به اوتیسم به وسواس نیز مبتلا هستند.
رفتارهای وسواسی چگونه درمان می شوند
وسواس با داروها، روان درمانی یا ترکیبی از این دو درمان می شود. از سوی دیگر، رفتارهای وسواسی یا تکراری در اوتیسم، همیشه نیاز به درمان ندارند.
دارو
وسواس با دسته ای از داروهای ضد افسردگی به نام مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) درمان می شود. SSRI های رایج مورد استفاده برای درمان وسواس عبارتند از:
رفتارهای تکراری در اوتیسم با داروهایی از طبقات مختلف درمان می شود. تحقیقات نشان می دهد که این داروها اغلب مفید هستند:
- بوسپیرون، یک داروی ضد اضطراب
- سدیم والپروآت، یک داروی ضد تشنج
- گوانفاسین، یک داروی فشار خون نیز برای درمان اختلال کمبود توجه/بیش فعالی استفاده می شود
- لووکس (فلووکسامین)، یک SSRI
سایر SSRI ها اغلب در افراد مبتلا به اوتیسم ضعیف تحمل می شوند. علاوه بر این، شواهد محدودی وجود دارد که نشان دهد آنها در تسکین رفتارهای تکراری، اضطراب یا افسردگی موثر هستند.
روان درمانی
درمان های مورد استفاده برای درمان وسواس شامل درمان شناختی رفتاری (CBT) و درمان مواجهه و پیشگیری از پاسخ (ERP) است.
در افراد مبتلا به وسواس شدید که به درمان مرسوم پاسخ نمی دهند، ممکن است از درمانی به نام تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال مکرر (rTMS) استفاده شود. این درمان غیر تهاجمی از آهنربا برای ارسال پالس های مکرر با شدت کم برای تحریک بخشی خاص از مغز استفاده می کند.
برای افراد مبتلا به اوتیسم، رفتار درمانی برای وسواس به سن و IQ یا سطح شناختی عملکردی بستگی دارد. ممکن است با تجزیه و تحلیل رفتار کاربردی (ABA) شروع شود، که “استاندارد طلایی” مراقبت برای کودکان کوچکتر و کسانی که نیازهای حمایتی بالاتری دارند در نظر گرفته می شود.
مداخلات رفتاری رشد طبیعی (NDBI) یا ABA طبیعت گرایانه نیز ممکن است برای درمان وسواس در افراد مبتلا به اوتیسم مفید باشد. NDBI توسط کودک هدایت می شود و شامل کنترل مشترک بین کودک و درمانگر است.
ABA طبیعت گرایانه استراتژی های رفتاری مختلفی را در محیط های دنیای واقعی به کار می گیرد تا مهارت های مناسب رشد و حوادث طبیعی را آموزش دهد. مطالعات نشان می دهد افراد مبتلا به وسواس از رویکردهای درمانی طبیعی بهره می برند.
سایر روش های درمانی مورد استفاده برای کمک به افراد مبتلا به اوتیسم و وسواس عبارتند از:
- درمان شناختی رفتاری سازگار با اوتیسم (aCBT)
- کاردرمانی (OT)
- درمان آسیب شناسی گفتار و زبان (SLP).
گفتار درمانی سنتی تر ممکن است در کودکان مسن تر، باهوش تر و/یا کلامی تر مبتلا به اوتیسم استفاده شود. در حالی که افراد مبتلا به اوتیسم همیشه به درمان استاندارد CBT پاسخ خوبی نمی دهند، یک رویکرد CBT سازگار می تواند سودمند باشد.
دارو درمانی و رفتار درمانی با هم کار می کنند. دارو به تنهایی به ندرت جواب می دهد، اما دارو می تواند به کودک کمک کند تا برای مداخلات مبتنی بر رفتار “در دسترس” تر شود.
رفتار درمانی می تواند در مواقعی چالش برانگیز باشد زیرا برخی از کودکان اوتیستیک ممکن است وسواس های خود را بر خلاف افراد مبتلا به وسواس به عنوان مزاحم یا ناخواسته تلقی نکنند.
چرا ABA بحث برانگیز است
درمان ABA، یک درمان اوتیسم مبتنی بر شواهد، اغلب در مدارس در دسترس است و تحت پوشش بیمه درمانی است. با این حال، بدون بحث نیست. بسیاری از حامیان اوتیسم شیوه های اصلاح رفتار ABA را به عنوان مضر، اجباری و در برخی موارد توهین آمیز رد می کنند. ABA طبیعی رویکرد ملایمتری برای اصلاح رفتار ارائه میدهد، زیرا از رفتار کودک پیروی میکند و به آنها امکان کنترل مشترک در فعالیتها را میدهد.
خلاصه
اوتیسم و وسواس دارای ویژگیهای همپوشانی هستند که تشخیص آنها دشوار است. تفاوت اصلی وسواس در مقابل اوتیسم این است که فرد در مورد رفتارها چه احساسی دارد. افراد مبتلا به اوتیسم رفتارهای تکراری مانند تکان دادن، دست زدن، ضربه زدن و تمرکز بر علایق خاص را آرامش بخش می دانند. افکار تکراری و رفتارهای تشریفاتی در وسواس باعث ناراحتی می شود. علاوه بر این، افراد اوتیستیک تفاوت های اجتماعی، زبانی و شناختی زیادی دارند که در افراد مبتلا به وسواس آشکار نیست.
همچنین ابتلا به وسواس و اوتیسم بسیار رایج است که نیاز به یک رویکرد درمانی تخصصی دارد. وسواس با داروها و درمان های SSRI مانند CBT و مواجهه درمانی درمان می شود. با این حال، افراد مبتلا به اوتیسم معمولاً به CBT یا SSRI پاسخ خوبی نمی دهند.
درمان های وسواس برای افراد مبتلا به اوتیسم شامل رویکرد اصلاح شده به CBT، ABA طبیعی و OT است. داروهایی که برای مدیریت رفتارهای تکراری و وسواس در افراد مبتلا به اوتیسم استفاده میشوند عبارتند از بوسپیرون، سدیم والپروآت، گوانفسین و فلوواکسامین.