تلاش برای کشف بهترین داروی ضدافسردگی می‌تواند بسیار احساس شود. گاهی اوقات برای یافتن گزینه ای که پاسخ مطلوب را ارائه می دهد، چندین گزینه مختلف را امتحان کنید. بنابراین، چگونه روانپزشکان می دانند که چه داروهای ضدافسردگی را هنگام تجویز آنها برای بیماران امتحان کنند؟
پزشکان اغلب عوامل متعددی را در نظر می گیرند، مانند علائم مورد تجربه و اینکه آیا بیماری همراه دیگری وجود دارد یا خیر. در حالی که برخی از موانع برای درمان وجود دارد، از جمله عوارض جانبی منفی، راه حل هایی وجود دارد که پزشکان را قادر می سازد بهترین داروی ضدافسردگی ممکن را پیدا کنند.
در یک نگاه
پزشکان هنگام تصمیم گیری برای تجویز کدام داروی ضدافسردگی، علائم بیمار، سابقه خانوادگی، شرایط سلامتی و چندین عامل دیگر را در نظر می گیرند. در حالی که اغلب یک فرآیند آزمون و خطا بر اساس عوارض جانبی و پاسخ بیمار است، داشتن یک رابطه باز و صادقانه بین بیمار و پزشک می تواند راه طولانی در یافتن بهترین داروی ضدافسردگی ممکن داشته باشد.
عوامل انتخاب داروهای ضدافسردگی
هنگامی که یک پزشک یک داروی ضدافسردگی را برای آزمایش بیماران انتخاب می کند، عوامل زیادی را در نظر می گیرد – فراتر از نوع افسردگی بیمار. در اینجا چندین مورد در لیست آنها وجود دارد.
علائم بیمار
برخی از داروهای ضدافسردگی برای علائم متعدد فواید دارند. بنابراین، اگر علائم دیگری وجود داشته باشد، پزشک ممکن است بیشتر به سمت یک داروی خاص متمایل شود.
به عنوان مثال، اگر بیمار به دلیل عدم مصرف غذا، وزنش کاهش پیدا کند، پزشک ممکن است یک داروی ضدافسردگی را امتحان کند که باعث افزایش وزن می شود . اگر بیمار مشکل خواب دارد، ممکن است یک داروی ضدافسردگی را انتخاب کند که باعث خواب آلودگی می شود ، بنابراین می توان آن را قبل از خواب مصرف کرد.
اختلالات همزمان
از آنجایی که داروهای ضدافسردگی می توانند علائم متعددی را درمان کنند، این امر آنها را به طور بالقوه برای درمان اختلالات همزمان مفید می کند. این مهم است زیرا افسردگی اغلب همراه با سایر بیماریها است که برخی از آنها شامل سرطان، سکته مغزی و سندرم حاد کرونری است.
به عنوان مثال، اگر فردی مبتلا به اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) و افسردگی باشد، ممکن است یک داروی ضدافسردگی مانند بوپروپیون تجویز شود. برای بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا یا درد مزمن، دولوکستین ممکن است تجویز شود، زیرا می تواند به درد و افسردگی کمک کند.
نمونه های دیگری از داروهای ضدافسردگی که ممکن است عملکردهای دوگانه ای داشته باشند عبارتند از:
- شب ادراری : برای افراد مبتلا به شب ادراری که به عنوان شب ادراری نیز شناخته می شود، داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای ممکن است برای کمک به هر دو بیماری تجویز شوند.
- اختلالات یادگیری : برخی از داروهای ضدافسردگی، یعنی مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) ، ممکن است برای افراد مبتلا به افسردگی که دارای ناتوانی‌های یادگیری هستند، مفید باشند.
- نوروپاتی : هم داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای و هم مهارکننده های بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین (SNRIs) به عنوان درمان افسردگی و همچنین برای درمان درد نوروپاتیک استفاده می شوند.
- ترک سیگار : داروی ضدافسردگی بوپروپیون برای درمان افسردگی و ترک سیگار مورد تایید است. بنابراین، ممکن است برای فردی مبتلا به افسردگی که می خواهد سیگار را ترک کند، انتخاب خوبی باشد.
عوارض جانبی بالقوه
اگر بیمار قبلاً یک داروی ضدافسردگی مصرف کرده باشد، پزشک می خواهد در مورد عوارض جانبی بالقوه تجربه شده، از جمله مواردی که به خصوص آزاردهنده بوده اند، بداند. اگر عوارض جانبی یک داروی ضدافسردگی غیرقابل تحمل باشد، فرد به احتمال زیاد آن را ادامه خواهد داد. بنابراین، انتخاب یکی با کمترین عوارض جانبی هدف است.
سایر داروهای در حال مصرف
مصرف یک داروی ضدافسردگی با برخی از داروهای دیگر می تواند منجر به تداخل دارویی شود . دسته بندی داروهایی که ممکن است اثرات ضدافسردگی را افزایش یا مهار کنند عبارتند از داروهای ضد آریتمی، برخی از داروهای لخته شدن خون، و داروهای تجویز شده برای میگرن.
بنابراین، یک پزشک باید درباره داروهای دیگری که بیمار مصرف می‌کند بداند تا بهترین داروی ضدافسردگی را برای تجویز انتخاب کند. این نه تنها داروهای تجویزی، بلکه داروهای بدون نسخه، ویتامین ها و مکمل های غذایی را نیز شامل می شود.
سابقه خانوادگی
واکنش همه افراد به داروهای افسردگی یکسان نیست. با این حال، اگر یک داروی ضدافسردگی خاص برای والدین یا خواهر یا برادر بیمار مبتلا به افسردگی خوب کار کند ، ممکن است نوید بیشتری بدهد که برای آنها نیز موثر خواهد بود.
بارداری یا شیردهی
داروهای ضدافسردگی SSRI و SNRI می توانند اثرات منفی در دوران بارداری و شیردهی داشته باشند، از جمله موارد مربوط به زایمان زودرس، عقب ماندگی رشد و سندرم تطبیقی نوزادان. بنابراین، استفاده از نوع متفاوتی از داروهای ضدافسردگی ممکن است برای مادران جدید یا باردار پیشنهاد شود.
آیا داروهای ضدافسردگی در بارداری بی خطر هستند؟
هزینه داروهای ضدافسردگی
برخی از داروهای ضدافسردگی جدیدتر هنوز فرم عمومی در دسترس ندارند. بنابراین، آنها ممکن است پرهزینه باشند. اگر بیمه درمانی بیمار هزینه را پوشش ندهد، این امر می تواند دارویی را که ممکن است پزشک بخواهد تجویز کند، تغییر دهد.
موارد استفاده با و بدون برچسب
همچنین مهم است که بین موارد مصرف داروهای ضدافسردگی بر روی برچسب و بدون برچسب تمایز قائل شوید.
- استفاده با برچسب به این معنی است که دارو از سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای درمان وضعیتی که برای آن تجویز شده است، تأییدیه دریافت کرده است.
- بدون برچسب به این معنی است که دارو برای این منظور تأییدیه FDA را ندارد.
عدم تایید FDA به این معنی است که یک دارو استانداردهای ایمنی و اثربخشی لازم را برای آن بیماری خاص پاس نکرده است، اما ممکن است فوایدی را به همراه داشته باشد. برخی از پزشکان بیشتر از سایرین مایل به تجویز داروهای بدون برچسب هستند.
هیچ‌کس مانند ما بدن و ترجیحات ما را نمی‌داند، بنابراین همکاری با پزشک برای کمک به یافتن بهترین داروی ضدافسردگی برایمان مهم است.
موانع پیدا کردن بهترین داروی ضدافسردگی
برای برخی، عوارض جانبی می تواند مانعی برای یافتن داروهای ضدافسردگی مناسب باشد. دو عارضه نامطلوب که می تواند نگران کننده باشد اختلال عملکرد جنسی و افزایش وزن است.
عوارض جنسی
یکی از علائم کلاسیک افسردگی از دست دادن میل جنسی است. از قضا، بسیاری از داروهایی که برای درمان افسردگی استفاده می شوند، می توانند عوارض جانبی جنسی نیز داشته باشند .
برخی از داروهای ضدافسردگی عوارض جانبی جنسی کمتری نسبت به سایرین دارند. آنها شامل نفازودون، ورتیوکستین، بوپروپیون و میرتازاپین هستند. بنابراین، اگر این موضوع نگران کننده باشد، ممکن است این گزینه ها باشد.
افزایش وزن
یکی دیگر از عوارض جانبی داروهای ضدافسردگی افزایش وزن است. افزایش وزن می تواند از نظر جسمی ناراحت کننده باشد و همچنین بر اعتماد به نفس و عزت نفس فرد تأثیر می گذارد.
دو داروی ضدافسردگی مرتبط با افزایش وزن پاروکستین و میرتازاپین هستند. برعکس، افکسور (ونلافاکسین)، بوپروپیون و پروزاک (فلوکستین) به احتمال زیاد منجر به افزایش وزن نمی شوند.
دو نفر می توانند به یک دارو متفاوت پاسخ دهند. بنابراین، در حالی که برخی از داروها ممکن است کم و بیش عارضه جانبی خاصی داشته باشند، همه افراد پاسخ یکسانی ندارند.
غلبه بر موانع ضدافسردگی
بحث در مورد مزایا و معایب داروهای ضدافسردگی می تواند در غلبه بر سد عوارض جانبی مفید باشد. همچنین می تواند به بیمار در درک بیشتر اثرات بالقوه این شکل از درمان افسردگی کمک کند.
بر اساس این بحث می توان چندین اقدام انجام داد:
- بیمار ممکن است بپذیرد و یاد بگیرد که با عوارض جانبی به عنوان جایگزینی برای تسکین افسردگی کنار بیاید.
- پزشک ممکن است با داروهای دیگر (از ترکیبی از داروها برای کنترل افسردگی استفاده کنید و در عین حال عوارض جانبی دارو را نیز تسکین دهید).
- شاید پزشک از بیمار بخواهد در تلاشی برای کاهش اثرات ضدافسردگی جدید، به سراغ یک داروی ضدافسردگی جدید برود.
در حالی که هیچ دارویی بدون عوارض جانبی تضمین نمی شود، یک پزشک می تواند به یافتن بهترین داروی ضدافسردگی با کمترین عوارض جانبی کمک کند.
عوارض جانبی همیشه بد نیستند
برخی از عوارض جانبی ضدافسردگی در واقع می توانند مفید باشند. به عنوان مثال، فردی که به دلیل اضافه وزن دچار مشکلات سلامتی است، ممکن است از یک داروی ضدافسردگی که اشتها را سرکوب می کند، بهره مند شود. برعکس، یک بیمار که وزن کم دارد می تواند از دارویی که باعث افزایش اشتها می شود بهره مند شود.
به همین ترتیب، یک داروی ضدافسردگی آرام‌بخش می‌تواند برای افرادی که مضطرب هستند به خوبی کار کند، اما ممکن است بهترین انتخاب برای افرادی نباشد که با افسردگی خود کمبود انرژی کامل دارند. باز هم یادآوری این نکته مهم است که هر فردی متفاوت است.
اهمیت گفتگوی صادقانه با پزشک
یافتن بهترین داروی ضدافسردگی می تواند به آزمون و خطا نیاز داشته باشد. هنگام شروع یک داروی جدید، مهم است که با پزشک تجویز کننده در میان بگذارید که آیا این دارو علائم آزاردهنده را بهبود می بخشد و آیا عوارض جانبی وجود دارد یا خیر.
داشتن یک گفتگوی باز و صادقانه می‌تواند تشخیص اینکه کدام داروی ضدافسردگی بیشترین فرصت را برای کار با کمترین عوارض جانبی دارد، آسان‌تر می‌کند. بیمار و پزشک را قادر می سازد تا به عنوان یک تیم برای یافتن بهترین درمان افسردگی ممکن با یکدیگر همکاری کنند.
چرا داروهای ضدافسردگی من کار نمی کنند؟