لمس‌هراسی (ترس از لمس شدن) چیست؟

لمس‌هراسی (ترس از لمس شدن) چیست؟

هافوفوبیا یا لمس‌هراسی ترس غیرمنطقی و بیش از حد از لمس شدن است. هنگامی که در موقعیتی قرار می گیرید که ممکن است شما را لمس کنند، می تواند طیفی از علائم اضطراب یا هراس ایجاد کند. افراد مبتلا به هافوبیا اغلب از این موقعیت ها اجتناب می کنند.

لمس‌هراسی نوعی اختلال اضطرابی است که به آن فوبیای خاص می گویند. این بیماری توسط یک روانپزشک قابل تشخیص و درمان است.

این مقاله در مورد تشخیص، علل و گزینه‌های درمانی لمس‌هراسی بحث خواهد کرد.

لمس‌هراسی چیست؟

لمس‌هراسی یک اختلال اضطرابی است. افراد مبتلا به هافوبیا ترس شدید و غیرمنطقی از لمس شدن دارند. این ترس به لمس شدن توسط افراد غریبه محدود نمی شود و حتی ممکن است شامل ترس از لمس شدن توسط دوستان یا اعضای خانواده باشد. از هافوفوبیا گاهی اوقات نیز تحت عناوین زیر نام برده می شود:

  • آفوفوبیا
  • آفنفوسمفوبیا
  • Chiraptophobia
  • تیکسوفوبیا

هافوفوبیا ممکن است در کنار سایر اختلالات مانند اختلال اضطراب اجتماعی یا اختلال وسواس فکری-اجباری رخ دهد.

علائم لمس‌هراسی

علائم هافوبیا به شدت و نوع لمس بستگی دارد. ممکن است احساس ترس عمیقی داشته باشید یا واکنش شدیدی داشته باشید که می تواند در توانایی شما برای زندگی کردن اختلال ایجاد کند.

لمس‌هراسی همان آلودینیا نیست، که حساسیتی به لمس است که فقط در اختلالات خاصی وجود دارد. همچنین مانند اختلال پردازش حسی نیست که در آن فرد به طور معمول به محرک ها پاسخ نمی دهد.

افراد مبتلا به هافوفوبیا معمولا از هر موقعیتی که ممکن است لمس شوند اجتناب می کنند. این می تواند باعث انزوای اجتماعی شود که می تواند به سایر اختلالات اضطرابی و افسردگی کمک کند. هنگامی که شخصی به دلیل هافوبیا احساس اضطراب یا فلج شدید دارد، علائم فیزیکی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • حالت تهوع
  • حملات پانیک
  • جیغ زدن
  • گریان
  • گریختن
  • احساس سبکی سر یا غش کردن
  • تپش قلب

اگر هر یک از این علائم را دارید یا فکر می کنید که از هر نوع فوبیا دارید با پزشک خود تماس بگیرید. آنها می توانند به شما در انجام اقداماتی برای درمان کمک کنند.

تشخیص لمس‌هراسی

لمس‌هراسی یک فوبی خاص یا فوبیا از یک شی یا موقعیت خاص است. این یک نوع اختلال اضطرابی است. مشخص نیست که چند نفر به هافوبیا مبتلا هستند، اما بیش از 12 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده در مقطعی از زندگی خود دچار فوبیا شده اند.

قبل از دریافت تشخیص هاهفوبیا، پزشک شما در مورد سلامت کلی شما، هر گونه شرایط اضافی و سابقه سلامت خانوادگی شما سؤال می‌کند. آنها همچنین سوالاتی در مورد علائم شما خواهند پرسید. آنها ممکن است شما را برای تشخیص به یک متخصص سلامت روان ارجاع دهند.

یک متخصص سلامت روان شما را ارزیابی می کند و معیارهای « راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی » (DSM-5) را اعمال می کند. قبل از تشخیص فوبیا در فرد، باید معیارهای زیر رعایت شود:

  • فوبیا سطحی از ترس بیش از حد ایجاد می کند.
  • واکنش بلافاصله در حضور ترس رخ می دهد.
  • ترس باعث ناراحتی یا آسیب قابل توجهی می شود.

همراه با معیارها، علائم باید حداقل به مدت شش ماه وجود داشته باشد و نمی تواند ناشی از بیماری روانی دیگری باشد.

علل

علت خاص هاهفوبیا مشخص نیست. هنگامی که فوبیا رخ می دهد، می تواند به دلیل یکی از چندین عامل یا حتی ترکیبی از بیش از یک باشد. برخی از مواردی که ممکن است کمک کند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی: فوبیا را می توان آموخت، بنابراین اگر یکی از اعضای خانواده شما مبتلا به هافوبیا یا فوبیای خاص دیگری است، ممکن است احتمال ابتلا به همان فوبیا یا فوبیای مشابه را افزایش دهید.
  • آسیب های گذشته: افرادی که تجاوز خشونت آمیز یا جنسی را تجربه می کنند ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به هافوبیا باشند.
  • سایر اختلالات روانپزشکی: افراد مبتلا به سایر اختلالات اضطرابی مانند فوبیای اجتماعی یا اضطراب در مورد میکروب ها ممکن است به هافوبیا مبتلا شوند. برخی از اختلالات روانپزشکی مانند اوتیسم ممکن است باعث شود که فرد از تجربه لمس شدن خوشش نیاید. همچنین افراد مبتلا به فوبیا بیش از یک فوبیا دارند .

درمان

گزینه های درمانی مختلف می تواند به بیماران کمک کند تا با هافوبیا کنار بیایند. روانپزشک به شما کمک می کند تا برنامه ای تهیه کنید که به شما در مورد وضعیت شما کمک کند. برخی از درمان های موجود عبارتند از:

  • درمان شناختی رفتاری : این گفتار درمانی افکار و رفتارهای ناسازگار را به چالش می کشد. این نوع درمان می تواند به تنهایی یا با درمان های دیگر انجام شود.
  • مواجهه درمانی : این درمان فرد را در معرض موقعیت هایی قرار می دهد که ممکن است علائم یک فوبی خاص را تحریک کند. بسته به شدت هافوبیا، متخصص سلامت روان شما می‌تواند از روش‌های مختلفی استفاده کند، از جمله مواجهه درمانی تصوری، مواجهه درمانی واقعی و مواجهه درمانی با واقعیت مجازی.
  • دارو : برخی داروها ممکن است به برخی از علائم اضطراب مرتبط با فوبیا کمک کنند.

بسته به ماهیت خاص فوبیا، گزینه های درمانی اضافی برای بیمار ممکن است انجام شود.

مقابله با لمس‌هراسی

کنار آمدن با هافوبیا می تواند چالش برانگیز باشد، اما راه هایی وجود دارد که می توانید علائم خود را مدیریت کنید و تاثیر آنها را بر زندگی روزمره خود کاهش دهید. مثلا:

  • به دنبال درمان باشید: مطمئن شوید که به طور منظم به یک متخصص مراقبت های بهداشتی روانی مراجعه می کنید، به خصوص اگر بیماری دیگری مانند وسواس یا اضطراب اجتماعی دارید.
  • مراقب خود باشید: به اندازه کافی بخوابید و یک رژیم غذایی مغذی داشته باشید.
  • ارتباطات اجتماعی خود را حفظ کنید: با دوستان و اعضای خانواده مورد اعتماد خود در ارتباط باشید تا از نظر اجتماعی منزوی نشوید.

خلاصه

لمس‌هراسی یا هافوفوبیا، ترس از لمس شدن است. این ممکن است به دلیل تجربه منفی از لمس شدن یا مشاهده تجربه آسیب زا توسط دیگران اتفاق بیفتد. گزینه های درمانی، از جمله گفتار درمانی و مواجهه درمانی، می تواند به افراد مبتلا به هافوبیا کمک کند تا بر ترس از لمس شدن غلبه کنند.

منبع

What Is Haphephobia (Fear of Being Touched)?

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *