اختلال مصرف مواد افیونی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد از برخی داروها یا داروهای غیرقانونی که برای تسکین درد یا ایجاد احساس سرخوشی یا «نشئگی» طراحی شده‌اند، سوء استفاده یا بیش از حد استفاده می‌کند.
بیش از 2.1 میلیون آمریکایی اختلال مصرف مواد افیونی را تجربه می کنند. مرگ و میر ناشی از سوء مصرف مواد افیونی در 20 سال گذشته به شدت افزایش یافته است. تنها در سال 2020 بیش از 68000 نفر بر اثر مصرف بیش از حد مواد افیونی جان خود را از دست دادند.
اختلال مصرف مواد افیونی یک وضعیت پیچیده است که درمان آن دشوار است. این مقاله علائم و گزینه های درمانی اختلال مصرف مواد افیونی را توضیح می دهد. همچنین پیشنهاداتی را برای مقابله با اختلال مصرف مواد افیونی یا کمک به یکی از عزیزانی که با سوء مصرف مواد افیونی دست و پنجه نرم می کنند ارائه می دهد.
مواد افیونی چیست؟
مواد افیونی در داروهای مسکن تجویزی و داروهای غیر قانونی خیابانی مانند هروئین یافت می شود. در حالی که داروهای مسکن تجویزی می توانند برای مدیریت کوتاه مدت درد متوسط تا شدید مفید باشند ، اما خطر اعتیاد بالایی دارند. آنها همچنین در صورت استفاده نادرست می توانند عوارض جانبی جدی یا حتی مرگ ایجاد کنند.
مواد افیونی سیگنال‌های درد بین مغز و بدن را مسدود می‌کنند و می‌توانند باعث شوند افراد احساس آرامش، شادی یا «نشئگی» کنند. عوارض جانبی شامل کند شدن تنفس، یبوست ، حالت تهوع، گیجی و خواب آلودگی است.
داروهای متداول اپیوئیدی عبارتند از:
گاهی اوقات اپیوئیدها با سایر داروها از جمله استامینوفن ترکیب می شوند و ایبوپروفن. نام های تجاری رایج برای این داروهای ترکیبی عبارتند از هیدروکودون حاوی استامینوفن و اکسی کدون حاوی استامینوفن.
علائم اختلال مصرف مواد افیونی
این اختلال زمانی رخ می دهد که شخصی از مواد افیونی سوء استفاده کند. این ممکن است به این معنی باشد که فردی بیش از مقدار تجویز شده مصرف می کند یا در صورت قطع مصرف دارو دچار ترک می شود .
پزشکان به دنبال علائم زیر در مورد سوء استفاده از مواد افیونی هستند.
- استفاده مداوم حتی زمانی که بر سلامت جسمی یا روانی تأثیر می گذارد
- استفاده مداوم که منجر به پیامدهای اجتماعی و بین فردی می شود
- اجتناب از فعالیت های اجتماعی یا تفریحی
- تلاش برای انجام مسئولیت های کاری یا مدرسه
- صرف زمان زیادی برای یافتن مواد افیونی یا بهبودی پس از مصرف آنها
- مصرف داروهای بیشتر از آنچه در نظر گرفته شده است
- هوس مصرف مواد مخدر را تجربه می کند
- قادر به کاهش یا قطع مصرف دارو نیست
- تحمل، به معنی اینکه مقدار بیشتری از دارو برای رسیدن به همان اثر مورد نیاز است
- استفاده از دارو در موقعیتهای خطرناک
- هنگامی که دارو را مصرف نمی کنند، علائم ترک را تجربه می کنند
هنگامی که فردی بیش از حد از مواد افیونی استفاده می کند، ممکن است علائمی مانند گیجی، افزایش خواب آلودگی، حالت تهوع، سرخوشی، یبوست، تنگی یا “نیز” مردمک چشم و کاهش درد داشته باشد.
اگر فردی بیش از آنچه در نظر گرفته شده استفاده کند، تنفس و ضربان قلب او می تواند به سطوح پایین خطرناکی کاهش یابد. آنها ممکن است واکنشی نشان ندهند یا تنفس را متوقف کنند.
قطع مصرف
مصرف طولانی مدت مواد افیونی باعث تغییرات اساسی در مغز و سایر اندام ها می شود. هنگامی که فردی به طور ناگهانی مصرف مواد افیونی را متوقف می کند، ممکن است طیف وسیعی از علائم را تجربه کند. در واقع، تحقیقات نشان می دهد که علائم ترک مواد افیونی می تواند آنقدر شدید باشد که برخی از افراد عمدتاً برای جلوگیری از علائم ترک به استفاده از مواد افیونی ادامه می دهند.
این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- گرفتگی شکم
- هوس ها
- تحریک
- اسهال
- اضطراب
- افزایش فشار خون
- مردمک های گشاد شده
- عطسه کردن
- تعریق
- افزایش ضربان قلب
- درد عضلانی
- آبریزش بینی
- مشکل در خواب
- مور مور شدن
- اشک ریزش
- لرزش
سوء مصرف مواد
هنگام بحث در مورد سوء مصرف مواد، اصطلاحات زیادی استفاده می شود.
- اختلال مصرف مواد افیونی زمانی اتفاق می‌افتد که یک فرد داروهای مخدر را به گونه‌ای مصرف کند که برای بیماری تجویز نشده باشد.
- اعتیاد زمانی اتفاق می افتد که فردی علیرغم پیامدهای منفی جسمی و اجتماعی به مصرف مواد ادامه دهد.
- وابستگی اصطلاحی برای زمانی است که فردی در صورت قطع مصرف دارو علائم ترک را تجربه می کند.
- تحمل زمانی رخ می دهد که فردی برای داشتن همان اثر به مقدار بیشتری از دارو نیاز داشته باشد.
درمان اختلال مصرف مواد افیونی
این بیماری اغلب در ترکیب با سایر اختلالات مانند سوء مصرف الکل رخ می دهد . این می تواند درمان آن را چالش برانگیزتر کند. اختلال مصرف مواد افیونی به عنوان یک بیماری مزمن عود کننده در نظر گرفته می شود، به این معنی که افراد ممکن است به چندین دوره درمانی نیاز داشته باشند و در خطر سوء استفاده از مواد افیونی در آینده قرار بگیرند.
درمان اختلال مصرف مواد افیونی معمولاً شامل ترکیبی از دارو و درمان است. این درمان با کمک دارو (MAT) نامیده می شود. MAT نسبت به درمان به تنهایی میزان موفقیت بسیار بالاتری دارد.
درمان با کمک دارو یا MAT، موثرترین درمان برای اختلال مصرف مواد افیونی است. این رویکرد ترکیبی از درمان و داروهای خاصی است که هوس و علائم ترک را کاهش می دهد.
درمان اختلال مصرف مواد افیونی
برخی از افراد از طریق ارائه دهنده مراقبت های اولیه یا از طریق یک مرکز تخصصی ترک اعتیاد به صورت سرپایی درمان می شوند. دیگران از حمایت بستری بهره مند می شوند.
تحقیقات نشان می دهد که مشاوره به افراد کمک می کند تا درگیر درمان باقی بمانند و خطر عود را کاهش می دهد .
درمان می تواند شامل درمان شناختی رفتاری ، خانواده درمانی یا برنامه های 12 مرحله ای و غیره باشد. بسیار مهم است که افراد دارای یک شبکه حمایتی از خانواده، دوستان و مشاوران آموزش دیده باشند تا از آنها در بهبودی و جلوگیری از عود بیماری حمایت کنند.
داروهای مورد استفاده برای اختلال مصرف مواد افیونی
داروها می توانند هوس را کاهش دهند و علائم ترک را به حداقل برسانند. داروهای رایج عبارتند از متادون و بوپرنورفین. این داروها می توانند در مراحل اولیه درمان برای کاهش علائم ترک مفید باشند. با این حال، این داروها باید تحت نظارت یک پزشک استفاده شوند زیرا خطر عوارض جانبی، وابستگی و ترک خود را دارند.
برخی از داروها، مانند نالترکسون، از اتصال مواد افیونی به سلول‌هایی که باعث سرخوشی می‌شوند، جلوگیری می‌کنند، به این معنی که اگر فردی در حین مصرف آن داروها از مواد افیونی استفاده کند، «نشئگی» را تجربه نخواهد کرد. این می تواند ارتباط مثبت بین مصرف مواد افیونی و سرخوشی را از بین ببرد.
نالترکسون باعث سرخوشی نمی شود و خطر اعتیاد ندارد. این دارو در مراحل بعدی بهبودی پس از اینکه فردی مصرف مواد افیونی را متوقف کرد بیشترین تأثیر را دارد. سوباکسون دارویی است که نالترکسون و بوپرنورفین را به عنوان بخشی از یک برنامه سم‌زدایی ساختاریافته ترکیب می‌کند.
فرمول‌های جدید نالترکسون و بوپرنورفین به شما این امکان را می‌دهند که فقط یک بار در ماه از طریق تزریق دارو دریافت کنید. این خطر خطر فراموش کردن یا حذف یک قرص را به حداقل می رساند.
چگونه به یک عزیز کمک کنیم
مشاهده اینکه یکی از عزیزان دچار اختلال مصرف مواد افیونی می شود، می تواند فوق العاده دشوار باشد. به یاد داشته باشید که اختلال مصرف مواد افیونی یک وضعیت پزشکی است که نیاز به درمان و حمایت متخصصان آموزش دیده دارد.
اگر متوجه شدید که یکی از عزیزانتان پاسخگو نیست یا به سختی بیدار می شود و مشکوک به مصرف مواد افیونی هستید، مهم است که با کمک پزشکی تماس بگیرید. داروهایی وجود دارند که می توانند مسمومیت را برگردانند، از جمله نالوکسان، که در اکثر ایالت ها بدون نسخه (OTC) یافت می شود.
اگر از مواد افیونی استفاده نکرده باشد مصرف نالوکسان به کسی آسیب نمی رساند. می توان آن را به صورت اسپری بینی یا به صورت تزریقی استفاده کرد.
مقابله
اختلال مصرف مواد افیونی یک وضعیت چالش برانگیز است، اما کمک در دسترس است. بسیاری از افراد می توانند از طریق درمان، دارو و حمایت از نزدیکان خود را پرهیز کنند.
شما می توانید خطر ابتلا به اختلال مصرف مواد افیونی را با مصرف داروها دقیقاً مطابق با تجویز شده به حداقل برسانید. همچنین مهم است که مصرف داروهای ضد درد را زمانی که دیگر به آنها نیاز ندارید، متوقف کنید. به یاد داشته باشید که هرگز از داروهایی که برای شخص دیگری تجویز شده است استفاده نکنید.
اختلال مصرف مواد افیونی می تواند منجر به عواقب جدی مانند اعتیاد یا حتی مرگ شود. اگر مشکوک به اختلال مصرف مواد افیونی هستید، کمک بگیرید تا شما یا یکی از نزدیکانتان بتوانید کمک بگیرید.
خلاصه
اختلال مصرف مواد افیونی زمانی رخ می دهد که فردی از مواد مخدر سوء استفاده کند. اعتیاد زمانی اتفاق می‌افتد که فردی علیرغم پیامدهای منفی اجتماعی یا جسمی به مصرف آن مواد ادامه دهد. درمان معمولاً شامل دارو و درمان است. شما می توانید با تشویق یکی از عزیزانی که با اختلال مصرف مواد افیونی زندگی می کنند به صحبت با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود یا کمک گرفتن از یک مشاور اعتیاد کمک کنید.
سخن پایاینی
اگر با سوء استفاده از مواد افیونی مبارزه می کنید، باید بدانید که کمک در دسترس است. خبر خوب این است که بهبودی از طریق حمایت حرفه ای و دارو امکان پذیر است. درمان اختلال مصرف مواد افیونی به طور قابل توجهی در پاسخ به اپیدمی فعلی مواد افیونی تکامل یافته است، به این معنی که بسیاری از گزینه‌های درمانی برای به حداقل رساندن ترک اعتیاد و کمک به بهبودی طولانی‌مدت در دسترس هستند.