توجه به سلامت جنسی در افراد مبتلا به صرع اغلب کم است. با این حال، مشکلات جنسی یکی از عوارض جانبی صرع و داروهایی است که آن را درمان می کنند.
اگرچه به طور کامل شناخته نشده است، اما صرع همچنین می تواند باعث اختلالات غدد درون ریز شود که بر سیستم تولید مثل تأثیر منفی می گذارد و منجر به ناباروری می شود . افراد مبتلا به صرع باید با پزشکان خود در مورد راه های جلوگیری از مشکلات جنسی در هنگام تشخیص این بیماری صحبت کنند.
این مقاله به علت مشکلات جنسی در افراد مبتلا به صرع و نحوه درمان آنها می پردازد.
ارتباط بین مشکلات جنسی و صرع چیست؟
احتمال بروز مشکلات جنسی مانند کاهش میل جنسی یا ناتوانی در ارگاسم در افراد مبتلا به صرع در مقایسه با افرادی که این بیماری را ندارند بیشتر است. از آنجایی که مغز مسئول صرع و رفتار جنسی است، ارتباطی بین این دو وجود دارد که شامل موارد زیر است:
- تحریک پذیری مغز: اختلال عملکرد جنسی در افراد مبتلا به صرع گاهی به بخشی از مغز که تشنج از آن منشا می گیرد بستگی دارد. افراد مبتلا به صرع لوب تمپورال سمت راست دارای بالاترین میزان اختلال عملکرد جنسی هستند. افراد مبتلا به صرع جزئی بیشتر از افراد مبتلا به صرع عمومی ایدیوپاتیک از اختلال عملکرد جنسی رنج می برند.
- هورمون های جنسی: ترشح غیر طبیعی هورمون های جنسی در افراد مبتلا به صرع شایع است. سطح پایین تستوسترون و استرادیول با صرع و اختلال عملکرد جنسی مرتبط است.
- اختلالات غدد درون ریز: افراد مبتلا به صرع دارای نوسانات سطح هورمون هستند که یا با اختلالات غدد درون ریز پیچیده شده یا باعث ایجاد آنها می شود. بی ثباتی هورمونی و بیماری های غدد درون ریز مشکلات جنسی را در مردان و زنان بدتر می کند، از جمله توانایی باردار شدن.
- اثرات روانشناختی: افراد مبتلا به صرع اغلب از اعتماد به نفس ضعیف و انگ در مورد بیماری خود شکایت دارند. توانایی محدود در کار، رانندگی یا حضور در مدرسه می تواند منجر به افسردگی و اضطراب شود . ترس اضافه شده از تشنج در حین رابطه جنسی نیز میل به صمیمیت را مهار می کند.
آیا داروهایی که صرع را درمان می کنند باعث مشکلات جنسی می شوند؟
نه تنها تشنج ، هورمونها و مسائل روانی عملکرد جنسی را کاهش میدهند، بلکه داروهایی که صرع را درمان میکنند نیز بر سلامت جنسی تأثیر میگذارند. برخی از داروهای ضد صرع (AEDs) باعث افزایش آنزیم های کبدی می شوند که منجر به سرکوب هورمون های جنسی می شود. سایر AED ها اثر سرکوب بر روی مغز دارند که باعث می شود افراد احساس خوابآلودگی کنند و به رابطه جنسی بی علاقه باشند.
داروهای ضد صرع شناخته شده برای افزایش آنزیم های کبدی و کاهش هورمون های جنسی عبارتند از:
- فنوباربیتال
- کاربامازپین
- فنی توئین
- توپیرامات
با پزشک خود در مورد اینکه چگونه داروهای ضد صرع می توانند بر سلامت جنسی شما تأثیر بگذارند صحبت کنید.
مشکلات جنسی ناشی از داروهای ضد صرع چگونه درمان می شوند؟
برخی از داروهای ضد صرع به طور موثر تشنج را درمان می کنند و حداقل عوارض جانبی جنسی دارند. بسته به نوع و شدت اختلال تشنج، تغییر داروها ممکن است یک گزینه باشد. داروهای ضد صرع که تأثیر کمتری برای اختلال عملکرد جنسی دارند عبارتند از:
- لاموتریژین
- لوتیراستام
- اکسکاربازپین
- پرهگابالین
اگر تعویض داروی ضد صرع کار نمی کند، ممکن است بتوانید از داروهایی استفاده کنید که به درمان اختلالات جنسی کمک می کند. این موارد عبارتند از:
- یوهمبین
- نئوستیگمین
- سیپروهپتادین
- میانسرین
- آمانتادین
- دکستروآمفتامین
کاهش دوز داروهای ضد صرع، ایجاد تحمل نسبت به دارو و مصرف دارو بعد از رابطه جنسی ممکن است توانایی جنسی را بهبود بخشد. ممکن است برای یافتن بهترین راه حل برای بهبود سلامت جنسی، رویکردهای مختلفی مورد نیاز باشد، اما حفظ گفتگوی باز با پزشک ضروری است.
علائم و تفاوت های جنسیتی
مشکلات جنسی در افراد مبتلا به صرع می تواند تا 60 درصد از مردان و 50 درصد از زنان را تحت تاثیر قرار دهد. اگرچه مردان و زنان مبتلا به صرع ممکن است کاهش میل جنسی را تجربه کنند، اما سایر مشکلات جنسی در هر جنس متفاوت است.
مردان
علاوه بر کاهش سطح تستوسترون و عوارض جانبی داروهای ضد صرع، اضطراب عملکرد می تواند باعث مشکلات جنسی زیر در مردان مبتلا به صرع شود:
- اختلال در نعوظ
- انزال زودرس
- ناتوانی در انزال
- کاهش میل به رابطه جنسی
- افسردگی
زنان
اختلالات غدد درون ریز، سطوح پایین هورمون های زنانه، بی نظمی های قاعدگی و بیماریهای روانی با اختلالات عملکرد جنسی و تولید مثل در زنان مبتلا به صرع مرتبط است.
زنان مبتلا به صرع اغلب مشکلات جنسی زیر را تجربه می کنند:
- کاهش میل جنسی
- ناتوانی در ارگاسم
- رابطه جنسی دردناک
- خشکی واژن
- تحریک جنسی کمتر
- افسردگی و اضطراب
علاوه بر این، اختلالات غدد درون ریز که بر باروری در زنان مبتلا به صرع تأثیر می گذارد عبارتند از:
- سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
- آمنوره هیپوتالاموس (زمانی که هیپوتالاموس باعث توقف پریود می شود)
- هیپرآندروژنمی (سطوح بالای آندروژن)
- گالاکتوره (ترشحات نوک پستان که ناشی از بارداری یا شیردهی نیست)
- هیرسوتیسم (موهای زائد بدن)
- ناهنجاری های قاعدگی
مشکلات جنسی ناشی از صرع چگونه درمان می شوند؟
درمان مشکلات جنسی مرتبط با صرع با اطلاع دادن به پزشک شروع می شود. روش های مختلف می تواند به بهبود اختلال عملکرد جنسی در افراد مبتلا به صرع کمک کند. برخی از گزینه هایی که ممکن است کمک کند عبارتند از:
- درمان جایگزینی هورمونی : جایگزینی تستوسترون و استرادیول ممکن است سلامت جنسی را بهبود بخشد.
- داروها: داروهایی برای کمک به افزایش میل جنسی و درمان شرایطی مانند انزال زودرس در دسترس هستند.
- بهبود سلامت روان: درمان افسردگی و اضطراب زمینه ای می تواند به صمیمیت کمک کند.
- روانکاری : درد و خشکی واژن در حین رابطه جنسی را می توان با روانکاری بر پایه آب تسکین داد.
- مدیریت نعوظ: با قرار دادن یک نوار الاستیک در پایه آلت تناسلی، استفاده از دستگاههای وکیوم، یا استفاده از تزریق داخل حفرهای گشادکننده عروق، از شل شدن آلت تناسلی جلوگیری یا کاهش دهید.
- جراحی مغز: تحقیقات نشان داد که لوبکتومی گیجگاهی قدامی در 60 درصد بیماران بدون تشنج بوده است. این بیماران همچنین بهبود قابل توجهی در عملکرد جنسی گزارش کردند.
خلاصه
افراد مبتلا به صرع اغلب مشکلات جنسی را تجربه می کنند. ناهنجاری های هورمونی، اختلالات غدد درون ریز، ترس و عوارض جانبی درمان ممکن است منجر به اختلال عملکرد جنسی شود. اگر سلامت جنسی به طور جدی مورد توجه قرار نگیرد، ممکن است افسردگی، تنهایی و اضطراب رخ دهد. روش های مختلفی برای بهبود اختلالات جنسی در افراد مبتلا به صرع وجود دارد. با پزشک خود در مورد راه های جلوگیری از مشکلات جنسی در صورت تشخیص صرع صحبت کنید.
سخن پایانی
سلامت جنسی نقش ارزشمندی در کیفیت زندگی دارد. بسیاری از مردم وقتی فقیر است احساس نارضایتی و قطع ارتباط می کنند. اگر تشخیص داده شده که مبتلا به صرع هستید و با میل جنسی، توانایی ارگاسم، ناباروری یا افسردگی دست و پنجه نرم می کنید، تنها نیستید. صحبت کردن با پزشک خود در مورد این علائم تا بتوانند به شما کمک کنند احساس بهتری داشته باشید ضروری است.