اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) یک وضعیت عصبی رشدی است که با بیش فعالی، تکانشگری و بی توجهی مشخص می شود. به دلیل این علائم ADHD ، بزرگسالان و کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی اغلب به عنوان برچسب‌های بی انگیزه، تنبل یا بی‌تفاوت برچسب‌های منفی می‌زنند که ناعادلانه و آسیب‌زننده هستند.
بی تحرکی، کندی یا “فلج ADHD” که می تواند در افراد مبتلا به ADHD رخ دهد اغلب منعکس کننده اختلالات عملکرد اجرایی است . درک این اختلالات برای تصحیح تصورات نادرست رایجی که وجود دارد مهم است و شامل یادگیری این است که چگونه بیش‌فعالی می‌تواند بر انگیزه تأثیر بگذارد، و همچنین چگونه این موضوع اغلب به اشتباه تفسیر می‌شود.
زندگی با ADHD: استراتژی هایی برای رفاه
چگونه بیش‌فعالی بر انگیزه تأثیر می گذارد
نقص عملکرد اجرایی در ADHD می تواند بر توانایی فرد برای شروع، سازماندهی و تداوم تلاش برای یک کار یا پروژه تأثیر بگذارد. آنها ممکن است بخواهند شروع کنند، اما به هیچ وجه نمی توانند پیشرفت کنند، که می تواند بر سطح انگیزه آنها تأثیر بگذارد.
این تفاوت ها در عملکرد اجرایی می تواند منجر به واکنش های منفی دیگران شود. اطرافیان ممکن است به دلیل ناهماهنگی در فرد مبتلا به ADHD گیج یا ناامید شوند. به ویژه زمانی که آن ها زمانی که یک کار محرک، جالب یا بدیع است، خوب عمل می کنند، اما زمانی که کار خسته کننده یا تکراری است، به خوبی عمل نمی کنند.
فلج ADHD
افراد مبتلا به ADHD اغلب در تصمیم گیری سریع خوب هستند. اما ممکن است هنگام کار بر روی وظایفی که نیاز به سازماندهی اطلاعات دارند، دچار مشکل شوند. آنها گاهی اوقات احساس می کنند با مقادیر زیادی داده گرفتار شده‌اند، که می تواند طاقت فرسا باشد و منجر به فلج ADHD شود.
این فلج می تواند تشخیص اینکه چگونه و از کجا شروع شود غیرممکن به نظر برسد. و حتی اگر بتوانند یک کار را شروع کنند، یک فرد مبتلا به ADHD ممکن است در هوشیاری و تداوم در این تلاش مشکل داشته باشد. آنها ممکن است بدانند برای تکمیل کارها باید چه کاری انجام دهند، اما به همان اندازه که تلاش می کنند، نمی توانند.
فلج ADHD می تواند منجر به مدیریت ضعیف زمان، مشکل در اولویت بندی وظایف، عدم وضوح و تمرکز، و تغییرات سریع خلقی یا عاطفی شود.
کسالت و انگیزه
بی حوصلگی می تواند مشکلاتی را برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به ADHD ایجاد کند. حفظ تمرکز روی یک کار خسته کننده ممکن است دور از ذهن به نظر برسد زیرا توجه آنها به فعالیت ها و افکار جالب تر می رود.
پس از ناامیدی های مکرر، کودک یا بزرگسال مبتلا به بیش‌فعالی می تواند احساس کند انگیزه کمتری دارد. ممکن است برای آنها سخت باشد که در مورد چیزی هیجان زده و امیدوار شوند، اما بارها و بارها سقوط می کنند.
خلاصه
از آنجایی که ADHD باعث ایجاد مشکلاتی در شروع، سازماندهی و پایبندی به وظایف می شود، افراد مبتلا به این بیماری اغلب در نهایت احساس بی حوصلگی یا ناامیدی می کنند. در نهایت، این الگوها شروع به تأثیر بر سطوح انگیزه می کنند.
آیا من ADHD دارم یا تنبل هستم؟
اگر در تمرکز یا یافتن انرژی برای انجام کارها مشکل دارید، ممکن است تعجب کنید که آیا این ممکن است به دلیل ADHD باشد یا چیز دیگری. حتی ممکن است شروع به این سؤال کنید که آیا تنبلی عاملی در احساس شما است یا خیر. اگر این موضوع برای شما نگران کننده است، گام بعدی خوب این است که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود یا یک متخصص سلامت روان صحبت کنید.
در حالی که ADHD معمولاً در دوران کودکی تشخیص داده‌میشود – اغلب در سنین 4 تا 7 سالگی، بسته به شدت بیماری – همیشه اینطور نیست. تشخیص ADHD در بزرگسالی اتفاق می افتد، حتی اگر خارج از حد معمول باشد.
تشخیص نیز می تواند بر اساس جنسیت متفاوت باشد. مردان مبتلا به ADHD بیشتر بیش فعال و تکانشی هستند و از آنجایی که این علائم مخرب تر هستند، بیشتر تشخیص داده‌میشوند. با این حال، ADHD در زنان بیشتر با بی توجهی مشخص می شود، یک علامت کمتر آشکار که منجر به فراموشی این بیماری می شود.
علائم ADHD اغلب به اشتباه درک می شوند
از آنجایی که افراد مبتلا به ADHD می توانند با تمرکز و انجام وظایف خود مبارزه کنند، دیگران اغلب به اشتباه این رفتار را تنبلی می نامند. متأسفانه، افراد مبتلا به این عارضه گاهی اوقات این برچسب ها را درونی می کنند، به خصوص اگر به طور دقیق تشخیص داده نشده باشند.
برچسب زنی به افراد مبتلا به ADHD به عنوان “تنبل” به انگ سلامت روان کمک می کند . مهم است که بدانیم ADHD یک وضعیت عصبی رشدی است که توسط عواملی مانند ژنتیک، ناهنجاری های مغزی و مواجهه با خطرات محیطی ایجاد می شود. علائم ADHD ناشی از تنبلی نیست.
سایر عوامل موثر بر انگیزه
اگر بیش‌فعالی ندارید و کمبود انگیزه را تجربه می کنید ، ممکن است عوامل دیگری وجود داشته باشد که تمرکز و بهره وری را برای شما دشوار می کند:
- اضطراب : اگر اضطراب را تجربه می کنید، ممکن است احساس بی قراری کنید و برایتان مشکل باشد که تمرکز کنید. این ممکن است به این معنی باشد که شما همچنین برای ادامه کار و انجام کارها تلاش می کنید، که می تواند انگیزه ماندن را دشوار کند.
- کسالت : فقدان انگیزه ممکن است به این معنی باشد که شما در یک کار خاص گیر کرده اید یا از یک کار خاص خسته شده اید، چه به این دلیل که به آن علاقه ندارید یا آن را خسته کننده یا تکراری می دانید.
- افسردگی : افراد مبتلا به افسردگی می توانند سطوح پایین تری از انگیزه را به دلیل اختلال در کنترل شناختی تجربه کنند. چندین علامت افسردگی دیگر نیز بر سطوح انگیزشی تأثیر می گذارد، از جمله از دست دادن علاقه، مشکل در به خاطر سپردن و مشکلات تمرکز.
اگر در حفظ انگیزه مشکل دارید، ممکن است برای ارزیابی و مشاوره بیشتر با یک پزشک یا درمانگر صحبت کنید.
خلاصه
اگر انگیزه پایینی دارید، مهم است که به ته این احساس برسید. بی‌تفاوتی ADHD ممکن است یک عامل باشد، اما می‌تواند ناشی از سایر شرایط سلامت روان مانند افسردگی یا اضطراب باشد.
اهمیت درمان ADHD
اگر مشکلات انگیزشی یا سایر علائم ADHD دارید، مهم است که به طور فعال در درمان ADHD شرکت کنید. با یک متخصص پزشکی که در درمان ADHD باتجربه است، تماس بگیرید و آشکارا و به طور منظم با آنها در مورد علائم خود ارتباط برقرار کنید.
درمان ADHD تا حد زیادی به علائم و نیازهای فردی شما بستگی دارد. در بسیاری از موارد، ممکن است شامل داروها و مداخلات رفتاری باشد:
- داروهایی که معمولاً برای درمان ADHD استفاده می شوند شامل محرک ها، داروهای ضد افسردگی و داروهای غیر محرک ADHD هستند.
- مداخلات رفتاری نیز می تواند مفید باشد، از جمله روان درمانی و انواع مداخلاتی که می تواند توسط والدین و معلمان اجرا شود .
چگونه در هنگام داشتن بیش‌فعالی، انگیزه خود را افزایش دهیم
یافتن راه هایی برای مدیریت علائم بیش‌فعالی می تواند به شما کمک کند انگیزه و بهره وری بیشتری داشته باشید. دفعه بعد که شروع به کار یا ادامه کار برایتان سخت بود، برخی از این ایده ها را امتحان کنید:
- پروژه ها را به قطعات کوچکتر و قابل مدیریت تر تقسیم کنید.
- اگر می توانید وظایف خاصی را به دیگران محول کنید.
- ورزش کنید یا حرکات فیزیکی را در روز خود بگنجانید.
- برای گام های کوچکی که در جهت رسیدن به اهداف برداشته شده اید، فوراً به خود پاداش دهید .
- اهداف کوچکتری را تعیین کنید.
- یک بازه زمانی کوتاه و کم طاقت فرسا (مثلاً 10 یا 15 دقیقه) را برای متعهد شدن به کار روی فعالیتی که باعث گیر افتادن شما می شود، کنار بگذارید.
مداخلات متمرکز بر بهبود عملکرد اجرایی نیز می تواند برای بهبود انگیزه و بهره وری مفید باشد. نمودارهای پاداش، برنامه ریزان روزانه و چک لیست های روزانه همه استراتژی هایی هستند که می توانند به کودکان و بزرگسالان مبتلا به ADHD کمک کنند تا وظایف را بهتر برنامه ریزی، سازماندهی و انجام دهند.
خلاصه
بیش‌فعالی می تواند بر انگیزه شما تأثیر بگذارد و شروع و حفظ وظایف را دشوارتر کند. اگر بی‌تفاوتی بیش‌فعالی دارید، یافتن استراتژی‌هایی که به شما کمک می‌کند شروع کنید و تمرکزتان را روی کاری که طاقت‌فرسا است یا کسل‌کننده است، حفظ کنید، می‌تواند مفید باشد.
اگر نگران این هستید که عدم انگیزه شما ممکن است به بیش‌فعالی مرتبط باشد، با یک متخصص صحبت کنید. آنها می توانند به تعیین عواملی که ممکن است بر سطوح انگیزه شما تأثیر بگذارند، چه بیش‌فعالی یا چیز دیگری، کمک کنند و راه حل هایی را برای احساس انگیزه بیشتر پیشنهاد کنند.