پرخوری عصبی یک اختلال خوردن است که با یک الگوی ثابت از پرخوری و پاکسازی از طریق استفراغ، ورزش بیش از حد ، روزه داری و سوء مصرف ملین مشخص می شود. در این مقاله در مورد انواع درمان پرخوری عصبی، روان درمانی، داروها، جراحی، طب مکمل، درمانهای بدون نسخه و … صحبت میکنیم.
تشخیص بولیمیا
برای دریافت تشخیص رسمی پرخوری عصبی، دوره های پرخوری و پاکسازی باید حداقل به مدت سه ماه هر هفته رخ دهد. این اختلال معمولاً در سالهای پیش از نوجوانی شروع به تظاهر میکند و بیشتر در زنان تشخیص دادهمیشود. با این حال، مردان نیز ممکن است به پرخوری عصبی مبتلا شوند، و بررسی علائم بدون توجه به جنسیت بسیار مهم است.
علائم پرخوری عصبی اغلب مبتنی بر جسمی است و ناشی از آسیبهای بدنی ناشی از پرخوری و پاکسازی مداوم است. شایع ترین علائم شامل گلودرد، دندان های حساس، ساییدگی مینای دندان، تحریک روده و کم آبی شدید است.
درمان های مورد مطالعه و قابل توصیه، روان درمانی و دارو درمانی است . متخصصان سلامت روان می توانند این دو درمان را به صورت پشت سر هم در برنامه های بستری در مراکز اقامتی ارائه دهند.
با این حال، سایر گزینههای درمانی، از جمله تکنیکهای تحریک مغز و روشهای درمان تکمیلی، ممکن است اغلب مورد بحث قرار نگیرند. این مقاله هر یک از این درمان ها را به طور مفصل بررسی می کند.
روان درمانی
در زیر انواع درمانی که می تواند به درمان بولیمیا کمک کند، مورد بحث قرار می گیرد.
درمان شناختی- رفتاری
درمان شناختی-رفتاری (CBT) به دلیل پیشینه قوی مبتنی بر شواهد، روش روان درمانی ترجیحی برای کسانی است که پرخوری عصبی را تجربه می کنند.
CBT شکلی از گفتار درمانی است که از بیماران در شناسایی الگوهای تفکر منفی و به چالش کشیدن این الگوهای فکری برای شکستن رفتار و باورهای ناسازگارانه حمایت می کند. CBT می تواند محرک های مرتبط با دوره های پرخوری و پاکسازی را مهار کند و منجر به کاهش احتمال عود شود.
روان درمانی بین فردی
روان درمانی بین فردی (IPT) یکی دیگر از روش های رواندرمانی است. این درمان مختصر مبتنی بر شواهد به بررسی عوامل اجتماعی و بین فردی میپردازد که از بهبودی ناشی از اختلالات خوردن جلوگیری میکند.
IPT بر روی عوامل استرس زای بین فردی تأثیرگذار بر مشتری تمرکز خواهد کرد که به نوبه خود منجر به اپیزودهای پرخوری و پاکسازی می شود. هدف IPT تشویق افراد به ایجاد تغییراتی در سبک زندگی است که از بهبودی آنها حمایت می کند.
درمان شناختی رفتاری (CBT) برای اختلالات خوردن
دارو
ممکن است برای درمان بولیمیا دارو تجویز شود. مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) موثرترین در کاهش علائم هستند.
SSRI های رایج عبارتند از:
داروی مورد تایید FDA
با این حال، فلوکستین تنها داروی پرخوری عصبی است که تاییدیه FDA را دریافت کرده است.
توپیرامات یک داروی ضد صرع است که بدون برچسب برای درمان پرخوری عصبی استفاده می شود. در کاهش اپیزودهای پرخوری تا حدی موفقیت نشان دادهاست. با وجود این موفقیت، توجه به عوارض جانبی مهم است. به عنوان مثال، اختلال در عملکرد شناختی و کاهش وزن می تواند از مزایایی که مصرف این دارو می تواند به همراه داشته باشد، بیشتر باشد.
درمان عوارض پزشکی
با توجه به ماهیت این اختلال، عوارض پزشکی در هنگام درمان پرخوری عصبی ایجاد می شود. کم آبی یک نگرانی رایج برای کسانی است که پرخوری عصبی را تجربه می کنند، که برای آن سالین به صورت قطره ای IV تجویز می شود.
یبوست همچنین می تواند ناشی از پرخوری بیش از حد و پاکسازی یا سم زدایی از ملین ها باشد. حمایت جامعتر مانند هیدراته ماندن، انجام حرکات فیزیکی و خوردن فیبر غذایی برای حفظ منظم بودن روده پیشنهاد میشود.
آنچه در مورد اختلالات خوردن باید بدانید
جراحی و روش های تهاجمی
در حالی که جراحی و روش های تهاجمی برای درمان پرخوری عصبی نادر هستند، اما هنوز وجود دارند. در زیر یک نوع درمان که گاهی برای درمان بولیمیا استفاده می شود، آورده شده است.
تحریک عمیق مغز
تحریک عمیق مغز ، درمانی که از یک دستگاه جراحی برای تحریک مغز استفاده می کند، برای درمان پرخوری عصبی در نظر گرفتهشدهاست. با این حال، این درمان هنوز در مراحل اولیه خود است، و در حالی که امید به درمان مفید آن وجود دارد، کارآزماییهای بالینی هنوز چیزهای زیادی باقی میگذارد.
طب مکمل (CAM) و بدون نسخه (OTC)
برخی از داروهای جایگزین مکمل می توانند در درمان بولیمیا کاملاً کمک کننده باشند. با این حال، آنها باید علاوه بر، نه به جای سایر اشکال درمان بالینی اثبات شده استفاده شوند.
یوگا
به عنوان مثال، یک مطالعه اخیر نشان میدهد که یوگا میتواند در درمان برخی از اختلالاتی که باعث بروز دورههای اختلال خوردن میشوند، مانند علائم اضطراب، افسردگی، و اختلال تصویر بدن، بسیار مفید باشد.
در این مطالعه، هیچ تغییر قابل توجهی در شاخص توده بدنی نشان داده نشد، که یوگا را برای کسانی که نیاز به افزایش وزن دارند، ایمن می کند.
سایر درمان های CAM
درمانهای CAM زیر برای اثبات اثربخشی به تحقیقات بیشتری نیاز دارند، اما پتانسیل بالایی دارند:
- ماساژ و درمان با نور روشن : اغلب، افسردگی میتواند با پرخوری عصبی همراه باشد، یا برخی از علائم افسردگی ممکن است باعث بروز دورههای پرخوری عصبی شود. درمان علائم افسردگی با ماساژ و نور درمانی می تواند به کاهش دفعات حملات کمک کند.
- طب سوزنی و آرامش درمانی : برای کسانی که علائم اضطراب را در کنار پرخوری عصبی تجربه می کنند، طب سوزنی و آرامش درمانی می تواند مفید باشد.مشابه افسردگی و پرخوری عصبی، علائم اضطراب نیز می تواند پرخوری عصبی را تشدید کند. اضطراب تسکین دهنده می تواند به نوبه خود علائم بولیمیا را کاهش دهد.
شما نمی توانید به تنهایی به درمان های CAM تکیه کنید
باز هم یادآوری این نکته ضروری است که این پروتکل ها به طور مستقل کار نخواهند کرد. یک برنامه درمانی شامل روان درمانی، دارو، و گزینه های سبک زندگی علاوه بر درمان های پزشکی جایگزین برای درمان پرخوری عصبی مورد نیاز است.
چگونه درمان خود را مؤثرتر کنید؟
موثرترین درمان ها شامل تغییر سبک زندگی، سیستم پشتیبانی قوی و تیم درمانی کامل است. حرکت در درمان پرخوری عصبی می تواند چالش برانگیز باشد، اما بهبودی ممکن است. در اینجا چند نکته وجود دارد:
- محرک ها و عوامل استرس زا را شناسایی کنید : ابتدا با کمک یک درمانگر، محرک هایی را که در زندگی خود دارید در نظر می گیرید و ارزیابی می کنید که چگونه می توانید شروع به تغییر آنها کنید. شاید با یکی از اعضای خانواده رابطه منفی داشته باشید یا متوجه شده اید که جنبه خاصی از زندگی شما فوق العاده استرس زا است.
- تغییراتی در سبک زندگی ایجاد کنید : در نظر بگیرید که چه تغییراتی می تواند اعمال شود تا آسیب به سلامت روحی و جسمی شما به حداقل برسد. ورزش کردن و ایجاد عادت روزانه به یادداشت روزانه می تواند به مدیریت هر گونه احساسات شدیدی که ممکن است در حین بهبودی تجربه کنید کمک کند.
- با سیستم پشتیبانی خود تماس بگیرید : به خود اجازه دهید به دوستان و خانواده خود تکیه کنید. همچنین، مطمئن شوید که متخصصان پزشکی اطراف شما سلامت ذهن، بدن و روح شما را در نظر می گیرند.
اگرچه درمان سخت است، اما می تواند مسیر زندگی شما را تغییر دهد و خواهد کرد. سلامتی شما ارزشش را دارد.