رفتار توانمندساز: انگیزه ها، نشانه ها و استراتژی های تغییر

به والدینی که مبتلا به دیابت هستند، یک تکه کیک پیشنهاد می کنیم که قرار نیست بخورند. کمک به دوست خود در تقلب در آزمون. دادن پول به یکی از اعضای خانواده که مبتلا به اختلال مصرف مواد است برای خرید مواد مخدر. لاپوشانی عملکرد ضعیف مداوم یک همکار. بهانه آوردن برای عادات بیش از حد مشروب الکلی همسر. اینها همه نمونه هایی از رفتار توانمندساز هستند.

در یک نگاه

رفتار توانمندساز شامل تشویق کسی به انجام کارهایی است که نباید انجام دهد، وانمود می‌کند که مشکلی وجود ندارد، به او کمک می‌کند تا اشتباهات خود را بپوشاند، و به او اجازه می‌دهد به جای اینکه به آن‌ها اعتراض کند، به انجام کاری که انجام می‌دهد ادامه دهد.

مهم است که برای تشخیص این رفتار و اصلاح آن با تعیین حد و مرز با فرد، اجتناب از بهانه تراشی برای آنها، اجازه به آنها برای مسئولیت اعمال خود و تشویق آنها به دریافت کمک، اقداماتی انجام دهید.

نقش یک توانمندساز چیست؟

بر اساس انجمن روانشناسی آمریکا، توانمندساز کسی است که اجازه می دهد، تشویق می کند یا به رفتارهای ناسازگار دیگران کمک می کند.

رفتار توانمند برای هرکسی می‌تواند متفاوت به نظر برسد، اما اساساً زمانی اتفاق می‌افتد که کسی برای یکی از عزیزانش بهانه می‌آورد و اجازه می‌دهد رفتارهای منفی خود ادامه یابد.

شناخت الگوی رفتار توانمندساز مهم است زیرا می تواند به ما در درک نقشی که توانمندساز در عادات مضر فرد ایفا می کند کمک کند. شکستن این الگو می تواند اولین گام برای شکستن چرخه رفتار مضر باشد.

نشانه های رایج رفتار توانمندساز

اینها برخی از علائم رایج رفتار توانمندساز هستند:

تشویق آنها: توانمندساز ممکن است فرد را تشویق کند که به جای دلسرد کردن، درگیر رفتارهای مشکل ساز شود. برای مثال، دوستی که نمی‌خواهد به تنهایی مشروب بنوشد، ممکن است دوستش را تحت فشار قرار دهد تا مشروب بنوشد، حتی اگر فرد تمایل به مصرف بیش از حد داشته باشد.
انکار مشکل: توانمندساز ممکن است موضوع را انکار کند و وانمود کند که فرد مشکلی ندارد. به عنوان مثال، به جای هشدار به افراد مبتلا به دیابت شدید از مصرف یک نوشابه شیرین بزرگ که قرار نیست آن را مصرف کند، ممکن است یک توانمندساز بگوید: «نگران نباش، شما کاملاً خوب هستید. هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.»
به حداقل رساندن مشکل: توانمندساز ممکن است شدت رفتار مشکل ساز یک فرد را کم اهمیت جلوه دهد یا گستردگی مسائل او را نادیده بگیرد. آنها ممکن است بگویند: «مشکل بزرگ چیست؟ تازه داریم یه نوشیدنی میخوریم از واکنش افراطی دست بردارید!»
بهانه جویی: توانمندساز ممکن است برای رفتار فرد بهانه بیاورد و سرزنش را به چیز دیگری منحرف کند. یک همسر ممکن است مصرف شوهر خود را توجیه کند و به دیگران بگوید: “او هفته سختی را در یک شغل پر استرس پشت سر گذاشته‌است.”

بیشتر بخوانید: الکلیسم و سوء مصرف الکل

پنهان کردن رفتار خود: توانمندساز ممکن است اقدامات فرد را از دوستان، خانواده، محل کار یا مقامات پنهان یا پنهان کند تا دچار مشکل نشود. آنها ممکن است اسرار خود را حفظ کنند یا اطلاعاتی را از طرف خود مخفی کنند.
نجات فرد: توانمندساز ممکن است بارها و بارها به کمک فرد بیاید و او را از دردسر نجات دهد تا با عواقب اقدامات خود مواجه نشوند.
بر عهده گرفتن مسئولیت‌های خود: توانمندساز ممکن است به جای اینکه به او اجازه دهد خودش مدیریت کند، مسئولیت‌های فرد را بر عهده بگیرد. به عنوان مثال، یک توانمند ممکن است بارها و بارها سهم همکار خود را از پروژه به عهده بگیرد به جای اینکه به مدیر خود بگوید که مشارکتی نداشته است، زیرا نمی‌خواهد نزد همکاران خود رسوا شود.
انطباق با عادات آنها: توانمندساز ممکن است با دادن پول یا سایر منابعی که برای ادامه به آن نیاز دارند، عادات فرد را تطبیق دهد. به عنوان مثال، یکی از اعضای خانواده ممکن است به دادن پول به یکی از عزیزان خود با وجود اینکه می‌داند از آن برای خرید مواد مخدر استفاده می‌کند، ادامه دهد.
آشتی مکرر: توانمندساز ممکن است عذرخواهی فرد را بپذیرد و بارها با او آشتی کند، حتی اگر هیچ نشانه ای از تغییر رفتار خود نشان ندهد.
عدم مداخله: توانمندساز ممکن است اجازه دهد رفتار فرد ادامه پیدا کند، حتی اگر خیلی از کنترل خارج شود.

درک رفتار توانمندساز

در زیر، انگیزه‌ها و عوامل روان‌شناختی در پشت رفتار توانمندسازی را بررسی می‌کنیم.

انگیزه های پشت رفتار توانمندساز

انگیزه های رفتار توانمند می تواند پیچیده و چند وجهی باشد که اغلب شامل ترکیبی از عوامل است. اینها برخی از محرک های رایج هستند:

ترس از تعارض: توانمندساز ممکن است از تضاد یا رویارویی بترسد و رفتاری توانمندساز را صرفاً برای حفظ احساس آرامش انجام دهد، حتی اگر موقعیت ناکارآمد باشد.
وفاداری نابجا: توانمندساز ممکن است نسبت به فردی که درگیر رفتارهای منفی است، احساس قوی عشق، وظیفه، وفاداری یا همدلی داشته باشد که باعث می‌شود او اعمال خود را نادیده بگیرد یا بهانه کند. این وفاداری اغلب نابجاست، زیرا فرد از فراخوانی شدن بیشتر از اینکه اجازه ادامه دهد سود می برد.
خوش بینی غیرواقعی: توانمندساز ممکن است این حس امیدواری را حفظ کند که فردی که درگیر رفتارهای مضر است، خود به خود تغییر خواهد کرد، حتی اگر این خوش بینی اغلب غیر واقعی باشد.
نیاز به تایید: توانمندساز ممکن است به رفتارهای منفی یک نفر اجازه دهد زیرا او تایید او را می خواهد. آنها ممکن است چشم خود را روی اعمال خود ببندند زیرا می خواهند رابطه مثبتی با آن فرد حفظ کنند.
عوامل فرهنگی: هنجارهای فرهنگی یا خانوادگی نیز ممکن است در رفتار توانمندتر نقش داشته باشند، به ویژه اگر این ایده را ترویج کنند که برخی از رفتارها باید به جای کمک خواستن، در خانواده تحمل یا نگهداری شوند.

رفتار توانمند ساز معمولاً توسط امید، احساس گناه، ترس و عشق هدایت می شود.

جنبه های روانی توانمندسازی

اینها برخی از عوامل روانشناختی هستند که ممکن است در رفتار توانمندتر نقش داشته باشند:

عزت نفس پایین: توانمندساز ممکن است عزت نفس پایینی داشته باشد ، که باعث می شود به جای موضع گیری در برابر رفتار منفی خود، با کمک به دیگران – حتی اگر در جهت اشتباه به آنها کمک می کنند – به دنبال تایید و تایید باشند.
مقابله اجتنابی: فرد ممکن است برای جلوگیری از رویارویی با مشکل یا ایجاد تعارض، به رفتار توانمندتر به عنوان تکنیک مقابله اجتنابی متوسل شود.
دلبستگی: توانمندساز ممکن است حس وابستگی عاطفی قوی نسبت به فردی که درگیر رفتارهای ناسالم است داشته باشد. برای مثال، والدین ممکن است از این بترسند که فرزندشان که اعتیاد دارد به خود آسیب برساند یا حتی بمیرد، اگر به حمایت از او ادامه ندهند.
ترس از رها شدن: توانمندساز ممکن است بر این باور باشد که اگر به کمک او ادامه ندهد، فرد او را ترک خواهد کرد. این ممکن است مخصوصاً در مورد همسر یا والدینی که توانمندساز از نظر عاطفی، جسمی یا مالی به آنها وابسته است و جایی برای رفتن ندارد صادق باشد.
همدلی: توانمندساز ممکن است احساس همدلی شدیدی داشته باشد که دیدن تجربه دیگران از عواقب شدید اعمال خود را دشوار می کند، بنابراین ممکن است اقداماتی را برای محافظت از آنها انجام دهد.

بیشتر بخوانید: همدلی در روابط

احساس مسئولیت: توانمندساز ممکن است احساس مسئولیت قوی برای محافظت یا مراقبت از فردی که درگیر اقدامات مضر است، داشته باشد.
تحریف های شناختی: توانمندساز ممکن است از تحریف های شناختی به عنوان مکانیزم مقابله استفاده کند. آنها ممکن است مشکل را به خودشان انکار کنند یا خودشان را متقاعد کنند که واقعاً آنقدرها هم بد نیست .
رفتار آموخته شده: رفتار توانمند را می توان از محیط های اجتماعی یا فرهنگی که در آن توانمندسازی عادی شده است، آموخت. بزرگ شدن در خانواده‌ای که رفتارهای خاصی در آن تحمل می‌شود، نادیده گرفته می‌شود یا در سکوت نگه داشته می‌شود، ممکن است باعث ادامه این الگو شود.

اغلب، مردم غافل هستند که عزیزان خود را قادر می سازند و نیت خوبی دارند.

انواع توانمندسازها

اینها برخی از انواع مختلف توانمندسازها هستند:

توانمندسازهای مالی به افرادی که عادت های مضر دارند پول می دهند تا به این کار ادامه دهد.
توانمندسازان محل کار عملکرد ضعیف یا رفتار نامناسب همکاران خود را پوشش می دهند.
توانمندسازهای آکادمیک به افراد کمک می‌کنند تقلب کنند، تکالیف را کپی کنند یا به آنها پاسخ دهند.
توانمندسازهای مصرف مواد، مصرف مشکل‌ساز موادی مانند الکل یا مواد مخدر را تشویق، تسهیل یا نادیده می‌گیرند.
توانمندسازهای اعتیاد به افراد اجازه می‌دهند در فعالیت‌هایی شرکت کنند که به آن معتاد هستند، مانند بازی یا خرید .
توانمندسازهای رابطه رفتارهای سمی مانند بی صداقتی ، خیانت ، یا سوء استفاده را در یک رابطه تحمل می کنند.
توانمندسازهای خانواده به پویایی ناسالم و ناکارآمد خانواده اجازه می دهند.
توانمندسازهای اجتماعی از رفتارهای مضر اجتماعی مانند شایعه پراکنی، از قلدری یا تحقیر حمایت می کنند، در آن مشارکت می کنند یا در مقابل آنها ناکام می مانند .
توانمندسازهای سلامت از انتخاب‌های سبک زندگی ناسالم حمایت می‌کنند و از رسیدگی به نگرانی‌های سلامت اجتناب می‌کنند.
توانمندسازهای حقوقی بر عواقب قانونی اقدامات یک فرد را سرپوش می‌گذارد یا آن را به حداقل می رساند.

چگونه به مردم نه بگوییم

اثرات توانمندسازی

رفتار توانمندساز می تواند پیامدهای منفی برای توانمندساز و شخصی که آنها را قادر می سازد داشته باشد. این اساساً یک وضعیت باخت-باخت برای همه افراد درگیر است.

پیامدهای منفی رفتار توانمندساز

اینها برخی از پیامدهای منفی است که ممکن است توانمندساز با آن مواجه شود:

احساس گناه: توانمندسازها ممکن است از این تصور که در مشکلات موجود نقش داشته اند احساس گناه یا شرم کنند. روور می گوید که والدین به خصوص احساس گناه می کنند و خود را برای مشکلات فرزندشان سرزنش می کنند.
پریشانی عاطفی: توانمندساز ممکن است استرس، ترس، نگرانی، سرخوردگی، درماندگی و خستگی عاطفی را تجربه کند، زیرا شاهد عواقب آن برای فرد توانمند شده‌است.
فرسایش هویت: توانمندسازها ممکن است با احساس فرسایش هویت دست و پنجه نرم کنند، زیرا اقدامات آنها به طور فزاینده ای حول محور فرد فعال می شود و نیازها و ارزش های خود را نادیده می گیرد.
افسردگی و اضطراب: توانمندسازها اغلب افسردگی، اضطراب و سایر مسائل مربوط به سلامت روان را تجربه می کنند.
فشار مالی: توانمندسازان مالی ممکن است فشار ناشی از حمایت از عادات فرد را احساس کنند.
مشکلات رابطه: رفتار توانمند می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی در رابطه با سایر دوستان و اعضای خانواده شود که نمی‌دانند چرا به ظاهر توانمند از عادت‌های فرد حمایت می‌کند.

اثرات بلندمدت بر روی افراد فعال

اینها برخی از عواقب منفی است که فرد فعال ممکن است با آن مواجه شود:

فقدان مسئولیت پذیری: توانمندسازی به فرد اجازه می دهد به کارهایی که انجام می دهد ادامه دهد و عواقب آنها را کاهش می دهد. ممکن است شخص هرگز پاسخگوی اعمال خود نباشد، زیرا همیشه از عواقب آن نجات می یابد.
وابستگی: ممکن است فرد به دیگران وابستگی پیدا کند و روی آنها حساب کند که آنها را از دردسر نجات دهد یا آشفتگی هایش را پاک کند. آنها ممکن است نتوانند به تنهایی کار کنند.
مشکلات مکرر: فردی که فعال می شود ممکن است رفتار منفی خود را ادامه دهد، زیرا مجبور به توقف نمی شود. آنها ممکن است هرگز مهارت های مقابله ای را که برای رسیدگی به ریشه مشکل نیاز دارند، توسعه ندهند. چرخه رفتار منفی ادامه می یابد و اگر کنترل نشود، اغلب بدتر می شود .
تمایلات خود ویرانگر: رفتار توانمند به فرد این امکان را می دهد که به عادت های منفی که در نهایت برای خودش مضر هستند، در یک الگوی خود خرابکاری ادامه دهد.

شناخت و پرداختن به رفتار توانمندساز

شناخت و پرداختن به رفتار توانمندساز یک فرآیند مداوم است که نیاز به خودآگاهی دارد:

در مورد اعمال خود فکر کنید: به گفته ها و اعمال خود فکر کنید. در نظر بگیرید که آیا ممکن است از عادات فرد به هر نحوی، آگاهانه یا ناآگاهانه حمایت کرده باشید.
الگوها را رعایت کنید: به رفتار فرد و نقش خود در آن توجه کنید. آیا آنها را تشویق می کنید، برایشان بهانه می آورید یا مشکل را کمرنگ می کنید؟ به احتمال زیاد، یک الگو ظاهر خواهد شد.
به دنبال بازخورد باشید: از دوستان، اعضای خانواده یا همکاران خود بخواهید در مورد رفتار شما و نقشی که در مشکلات آن فرد ایفا می کنید با شما صادق باشند.
انگیزه های خود را در نظر بگیرید: مهم است که با خودتان در مورد اینکه چرا این کار را انجام می دهید صادق باشید. آیا در تلاش برای حفظ آرامش هستید؟ آیا می خواهید از درگیری با آنها جلوگیری کنید؟ آیا از دست دادن آنها می ترسی؟
عواقب را بسنجید: به عواقب اعمال خود فکر کنید. آیا واقعاً به آنها کمک می کنید یا فقط مشکل را بدتر می کنید؟ آیا آنها بهتر است مشکل را تصدیق کنند و کمک بگیرند؟

شکستن چرخه توانمندسازی

اگر در رفتار توانمندساز درگیر بوده اید، این چند قدم است که می توانید برای شکستن این چرخه بردارید:

مرزهای سالم تعیین کنید: مرزهای واضح و سالمی را با فرد تعیین کنید تا مشخص کنید چه رفتاری قابل قبول است و چه رفتاری قابل قبول نیست. این مرزها را قاطعانه در میان بگذارید. حفظ مرزها تمرین می‌خواهد، اما برای روابط سالم بسیار مهم است.
از بهانه تراشی بپرهیزید: در مقابل میل به بهانه جویی برای رفتار فرد مقاومت کنید. در مورد واقعیت موقعیت با خود و با دیگران صادق باشید.
تشویق مسئولیت: فرد را تشویق کنید تا مسئولیت اعمال خود را بپذیرد. از پوشاندن یا به حداقل رساندن عواقب آن خودداری کنید.
عشق سخت را تمرین کنید: به فرد نشان دهید که اگرچه، یا بهتر است بگوییم، به این دلیل که به او اهمیت می دهید، اجازه نمی دهید رفتار او ادامه یابد.
فرد را تشویق به دریافت کمک کنید: در صورت نیاز به کمک برای مقابله، فرد را تشویق کنید تا از کمک حرفه ای دریافت کند یا به یک گروه پشتیبانی بپیوندد.
از تغییرات حمایت کنید: زمانی که فرد سعی در تغییر و بهبود رفتار خود دارد، از او حمایت کنید. پیروزی های آنها را در این راه تشویق کنید.
مراقبت از خود را تمرین کنید: بهزیستی ذهنی، جسمی و عاطفی خود را در اولویت قرار دهید. کارهایی را انجام دهید که شادی و نشاط را برای شما به ارمغان می آورد.
به دنبال حمایت برای خود باشید: جستجوی حمایت از سلامت روان برای خود، چه به صورت فردی یا همراه با فرد، ممکن است مفید باشد.

خلاصه

ممکن است فکر کنیم با توانمندسازی به کسی کمک می کنیم، اما باید درک کنیم که فقط مشکل را بدتر می کنیم. حتی اگر ممکن است بهترین نیت را داشته باشیم، باید آسیبی که ایجاد می کنیم را بشناسیم و برای شکستن چرخه گام هایی برداریم – به نفع خود و همچنین به نفع خودمان.

منبع

Understanding Enabler Behavior: Motivations, Signs, and Strategies for Change