احساسات شدید و بیش از حد با ADHD (اختلال کمبود توجه بیش فعالی) در هر دو موقعیت مثبت و منفی بسیار رایج است. همچنین برای افراد مبتلا به بیش‌فعالی غیرعادی نیست که از نظر فیزیکی نسبت به لمس، صداها، نور ، حتی برچسب های روی لباس احساس حساسیت کنند.
حساسیت بیش‌فعالی می‌تواند فیزیکی یا احساسی باشد. دومی به عنوان بی نظمی هیجانی تعریف می شود که در تحمل ناامیدی کم، تکانشگری ، طغیان خلق و نوسانات خلقی قابل توجه ظاهر می شود. این موارد با کیفیت زندگی پایین‌تر در بزرگسالان مبتلا به ADHD، از جمله وضعیت تاهل و خطر تصادفات رانندگی و دستگیری مرتبط است.
حساسیت های عاطفی و بیش‌فعالی
خودکنترلی عاطفی، به خصوص که به احساسات دشواری مانند ناامیدی، خشم یا غم مربوط می شود، می تواند برای افراد مبتلا به ADHD بسیار چالش برانگیز باشد. تجربه احساسات منفی تا این حد عمیق و توانایی کمی برای کنترل پاسخ شما دردناک است. علاوه بر این، حساسیت‌های عاطفی اغلب می‌توانند بر تعاملات اجتماعی تأثیر بگذارند ، زمانی که دیگران درگیر این احساسات قوی هستند.
وقتی فردی تکانشی است، به سادگی بر اساس شدت لحظه واکنش نشان می دهد. به تعویق انداختن پاسخ به فرد این امکان را می دهد که کمی از احساسات جدا شود و به شیوه ای عینی تری واکنش نشان دهد. این توانایی برای به تاخیر انداختن پاسخ گاهی اوقات برای مبتلایان به ADHD بسیار دشوار است.
در این مرحله، مشخص نیست که آیا علائم مربوط به اختلال در تنظیم عاطفی ناشی از خود بیش‌فعالی است یا اختلالات روانپزشکی همراه مانند اختلال شخصیت مرزی (BPD)، که به عنوان سندرم اختلال در تنظیم هیجانی نیز شناخته می‌شود.
برخی از افراد مبتلا به ADHD ممکن است به سادگی نسبت به اظهارات منفی، شکایات یا حتی پیشنهادات ملایم دیگران نسبت به افرادی که با ADHD بزرگ نشده اند، حساس تر باشند.
افراد مبتلا به ADHD اغلب بسیار خلاق و همدل هستند، ویژگی هایی که می توانند دارایی های بزرگی در جامعه ما باشند.
بیش‌فعالی و حساسیت های فیزیکی
حساسیت بیش از حد بیش فعالی می تواند به محیط فیزیکی نیز گسترش یابد. صداهای ظریف مانند زمزمه تهویه مطبوع یا نورهای ناشی از سوسو زدن شمع یا خراش ناشی از برچسب روی پیراهن می تواند باعث حواس پرتی شود. هنگامی که یک فرد قادر به فیلتر کردن و مهار پاسخ های خود به محرک های ورودی – مانند مناظر و صداها – نباشد، همه چیز به یک حواس پرتی تبدیل می شود.
این فرد ممکن است به جای اینکه مشکل بی توجهی داشته باشد، به همه چیز خواه مربوط باشد یا نه توجه کند. این می تواند بسیار منحرف کننده باشد. مشکلات ادغام ورودی حسی نیز ممکن است به حساسیت های فیزیکی کمک کند.
یک دست زدن ساده بر روی شانه توسط یک معلم دلسوز ممکن است برای برخی از دانش آموزان مبتلا به ADHD تحریک کننده باشد. در نتیجه این واکنش برای این کودک مشکلاتی و برای معلم سردرگمی ایجاد می کند. برای بزرگسالان مبتلا به ADHD، این حساسیت‌ها در مورد لمس و تحریک حسی نیز می‌تواند مشکلات زیادی را در روابط صمیمانه ایجاد کند .
مقابله با حساسیت بیش از حد در بیش‌فعالی
اگرچه حساسیت بیش از حد و احساسات شدید گاهی اوقات می تواند بار سنگینی به نظر برسد، تکنیک های خاصی می توانند به شما در مقابله و استفاده از این ویژگی ها به نفع خود کمک کنند:
- خودآگاهی بیشتری را توسعه دهید . به آنچه که واکنش‌های اغراق‌آمیز را برای شما برمی‌انگیزد، توجه کنید و به طور فعال راه‌هایی را برای مقابله مؤثر با آن موقعیت‌ها در نظر بگیرید.
- بدانید که این حساسیت بیش از حد بخشی از اختلال شماست ، نه یک ضعف یا نقص شخصیت. این می تواند به شما کمک کند از انتقاد غیر ضروری و مخرب خود جلوگیری کنید.
- هنگام برخورد با انتقاد در محل کار، نگرش سازنده ای را حفظ کنید . فرض کنید طرف مقابل شما “در کنار شما” است، با همان اهداف کاری.
- هنگامی که احساس اضطراب می کنید، تنفس متمرکز را امتحان کنید .
- ورزش منظم را وارد زندگی خود کنید.
- هر روز زمان استراحت معمولی را برنامه ریزی کنید . شارژ مجدد و پر کردن ذخایر عاطفی بخش مهمی از خودمراقبتی ADHD است.
نکات اضافی برای مقابله با ADHD
- ورزش منظم را وارد زندگی خود کنید.
- توجه داشته باشید که چه زمانی ممکن است بیشتر در معرض واکنش های اغراق آمیز باشید، مانند نوسانات هورمونی، بسیاری از زنان مبتلا به ADHD را تحت تاثیر قرار می دهد.
- هر روز زمان استراحت معمولی را برنامه ریزی کنید.
اگر این مسائل همچنان برای شما دردسرساز هستند، با پزشک خود صحبت کنید و با هم، استراتژی هایی برای مدیریت این حساسیت ها در زندگی روزمره خود ایجاد کنید.