وراثت و ژنتیک ممکن است نشان دهنده خطر ابتلا به افسردگی باشد ، اما همیشه تعیین نمی کند که آیا فرد به این اختلال سلامت روان بسیار شایع مبتلا خواهد شد یا خیر. هیچ “علت شماره یک” افسردگی وجود ندارد، و حتی پیچیدهتر از آن رابطه بین ژنتیک، افسردگی و سایر عوامل موثر شناخته شدهاست.
اگر به شما گفته شود که “ژن افسردگی” دارید، ممکن است نگران باشید که افسرده خواهید شد. با این حال، داشتن یک استعداد ژنتیکی برای یک بیماری همیشه به این معنی نیست که شما مبتلا خواهید شد. این به سادگی به این معنی است که شما ممکن است بیشتر از کسی که ساختار ژنتیکی مشابهی ندارد، در معرض آن باشید.
نقش ژنتیک در افسردگی
تا آنجا که محققان میدانند، تأثیر متقابل ژنها و سایر عوامل (مانند محیط و ضربه) تعیین میکند که آیا فردی به افسردگی مبتلا میشود یا خیر.
برخی از مطالعات نشان دادهاند که احتمال ابتلا به افسردگی در افرادی که یکی از بستگان درجه یک او مبتلا به افسردگی است (یک والدین، خواهر یا برادر یا فرزند ) در مقایسه با جمعیت عمومی سه برابر بیشتر است.
با این حال، توجه به این نکته مهم است که در حالی که مطالعات نشان میدهد که ارتباط واضحی در درون خانواده وجود دارد، این یافتهها برای کسانی که بدون سابقه خانوادگی به افسردگی مبتلا میشوند، حساب نمیشود.
تحقیقات نشان دادهاست که ژن ها در خطر بالقوه بسیاری از بیماری ها از جمله افسردگی نقش دارند.
مطالعات نشان داده اند که یک مؤلفه ارثی برای افسردگی وجود دارد .
چرا برخی افراد بیشتر مستعد افسردگی هستند؟
درک تغییرات ژنتیکی
وراثت یک اثر متقابل پیچیده از عوامل بسیاری است، نه فقط ژن های فردی. هنگام مطالعه افسردگی یا سایر شرایط سلامتی، محققان اغلب به دنبال تغییراتی در ژنهایی هستند که واریانت نامیده میشوند. این تغییرات بر اساس تأثیر (در صورت وجود) بر روی ژن طبقه بندی می شوند.
رنگ چشم نمونه ای از تاثیر انواع مختلف بر ژن ها است. تغییر در ژنهای خاصی که بر تولید ملانین تأثیر میگذارد و همچنین چندین ژن دیگر، رنگ چشمهای شما را تعیین میکند. شما ترکیبی از ژن ها را که هر کدام انواع منحصر به فرد خود را دارند، از والدین خود به ارث می برید.
خانواده ها اغلب با نگاه کردن به والدین و سایر بستگان نزدیک می توانند پیش بینی کنند که چشمان کودک چه رنگی خواهد بود، اما انواع مختلف آنها می توانند غیرمنتظره رفتار کنند. به عنوان مثال، والدین با چشمان آبی ممکن است فرزندی با چشمان قهوه ای داشته باشند.
وراثت پذیری یک فرآیند پیچیده است، حتی برای یک ویژگی به ظاهر ساده مانند رنگ چشم. برای اختلالاتی مانند افسردگی، تحقیقات هنوز پیامدهای کامل تغییرات ژنتیکی را مشخص نکرده است.
ابهام زدایی از “ژن افسردگی”
داشتن یک واریانت ژنتیکی میتواند احتمال ابتلا به بیماری مرتبط با آن واریته را افزایش دهد – اما نه قطعی.
اگر یک ژن مرتبط با یک بیماری خاص تغییر کند، ممکن است بیشتر (یا کمتر) در ایجاد آن بیماری نقش داشته باشد. یک واریانت ژنتیکی خوش خیم کمتر از یک واریانت بیماری زا بر وضعیت تأثیر می گذارد.
در برخی موارد، محققان یک نوع ژنتیکی را شناسایی میکنند اما نمیدانند چه تأثیری (در صورت وجود) دارد. این گونه ها به عنوان دارای “اهمیت ناشناخته” نامیده می شوند.
چندین مطالعه بزرگ در سطح ژنوم، ارتباط ژنتیکی بالقوه ای را با اختلال افسردگی اساسی پیشنهاد کرده اند. در سال 2017، محققان دو نوع ژنتیکی جدید مرتبط با افسردگی را شناسایی کردند .
یک مطالعه در سال 2018 که در مجله Nature Genetics منتشر شد ، چندین گونه ژنتیکی را شناسایی کرد که به نظر میرسد با علائم افسردگی و در برخی موارد، تفاوتهای فیزیکی در مغز مرتبط هستند.
در حالی که این تحقیق بینش ارزشمندی در مورد وراثت پذیری بالقوه بیماری روانی ارائه کرده است، هیچ مطالعه ای به طور قطعی یک ژن را به عنوان عامل افسردگی شناسایی نکرده است.
دانشمندان بر این باورند که احتمال بیشتری وجود دارد که همه ژنهای مختلف و گونههای ژنتیکی هر کدام سهم کوچکی در خطر کلی یک فرد داشته باشند. تحقیقات نشان دادهاند که ژنها ممکن است به روشهای مختلف (شیوههای وراثت) منتقل شوند، که عامل دیگری است که میتواند بر استعداد ژنتیکی افراد برای افسردگی تأثیر بگذارد.
آیا ژنتیک و وراثت می تواند بر درمان سلامت روان تأثیر بگذارد؟
افسردگی را می توان با دارو درمانی ، روان درمانی و سایر مداخلات مانند درمان شناختی رفتاری (CBT) درمان کرد . ممکن است برای برخی افراد ترکیبی از درمان ها تجویز شود.
ژنهای شما ممکن است بر نحوه عملکرد یک درمان خاص برای شما تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، تحقیقات نشان دادهاست که ژنهای خاصی ممکن است بر میزان جذب، استفاده و دفع الکل و مواد مخدر از جمله داروهای ضد افسردگی بدن شما تأثیر بگذارند.
ژنهای متعددی بر متابولیسم دارو تأثیر میگذارند، اما نتایج این مطالعات در درجه اول مورد توجه پزشکان و محققان است.
در حالی که برخی از کیت های تست ژنومیک مصرف کننده اطلاعاتی در مورد موضوعاتی مانند متابولیسم دارو ارائه می دهند، آزمایش ژنومی مشابه آزمایش ژنتیکی نیست.
علاوه بر این، پزشکان و دانشمندان به طور کامل نمی دانند که این اطلاعات چقدر ممکن است برای مصرف کنندگان مفید باشد. قبل از استفاده از اطلاعات سلامت ژنومی خود برای تصمیم گیری در مورد مراقبت های بهداشتی خود، از جمله درمان افسردگی، با پزشک خود صحبت کنید.
بیشتر بخوانید: اثرات درمان اختلال افسردگی اساسی
تحقیقات بیشتری برای درک اینکه یافته های مطالعات وراثتی و ژنتیکی می تواند برای داروهای ضد افسردگی و همچنین سایر داروهای مورد استفاده برای درمان افسردگی معنی داشته باشد، مورد نیاز است.
فاکتورهای ژنتیکی را کنار بگذاریم، اگر افسردگی برای شما تشخیص داده شده است و سعی در تصمیم گیری برای درمان دارید ، به خاطر داشته باشید که این روند می تواند زمان بر باشد. ممکن است لازم باشد قبل از یافتن درمان مناسب، بیش از یک نوع درمان را امتحان کنید. حتی ممکن است لازم باشد برنامه درمانی خود را در طول زمان تنظیم یا تغییر دهید.
قبل از شروع داروی افسردگی ، داروها، ویتامینها یا داروهای گیاهی را که قبلاً مصرف میکنید به پزشک اطلاع دهید. این محصولات می توانند با داروهای ضد افسردگی تداخل داشته باشند و بر عملکرد آنها تأثیر بگذارند یا حتی عوارض جانبی جدی ایجاد کنند.
همانطور که روش های مختلف را امتحان می کنید، با پزشک و تیم مراقبت از سلامت روان خود در تماس باشید. در صورت بروز هر گونه عوارض جانبی حتما به آنها اطلاع دهید.
آیا وراثت پذیری افسردگی بر کودکان تأثیر می گذارد؟
افراد مبتلا به افسردگی ممکن است نگران باشند که این بیماری را به فرزندان خود منتقل کنند. در حالی که ممکن است یک جزء ارثی برای افسردگی وجود داشته باشد، ژنتیک تنها عامل تعیین کننده نیست. عوامل دیگر در ایجاد خطر نقش دارند، در حالی که برخی می توانند محافظت کننده باشند .
کودکی که والدینی مبتلا به افسردگی دارد ممکن است استعداد ژنتیکی داشته باشد اما لزوماً افسرده نخواهد شد. سایر عوامل، از جمله عوامل محیطی یا “محرک ها” نیز دخیل هستند.
از سوی دیگر، کودکی که عضوی از خانواده مبتلا به افسردگی ندارد و از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری نیست، اگر در معرض یک رویداد محرک مانند تجربه یک تروما قرار گیرد، ممکن است افسرده شود .
حتی اگر افسردگی «در خانواده شما وجود نداشته باشد»، همه والدین و مراقبان بزرگسال باید علائم افسردگی را در کودکان و نوجوانان بدانند.
علل غیر ژنتیکی افسردگی
ژنتیک یکی از چندین علت بالقوه افسردگی است . دانستن علل احتمالی میتواند به شما در درک بهتر افسردگی کمک کند، اما به یاد داشته باشید که افسردگی نیز میتواند در غیاب علت واضح ایجاد شود و تشخیص دقیق آن دشوار است. سایر عوامل شناخته شده که در ایجاد انواع افسردگی و سایر شرایط سلامت روان نقش دارند عبارتند از:
- شیمی مغز: افراد مبتلا به افسردگی گاهی اوقات سطوح پایینتری از انتقالدهندههای عصبی (مواد شیمیایی مغزی که بر خلق و تندرستی تأثیر میگذارند) دارند. انتقال دهنده های عصبی آنها ممکن است ناکارآمد باشند یا عملکرد ضعیفی داشته باشند.
- تغییرات در ساختار مغز: مغز افراد مبتلا به افسردگی ممکن است از نظر فیزیکی و ساختاری با مغز افرادی که افسرده نیستند متفاوت باشد.
- هورمون ها: شرایطی مانند بارداری، اختلالات تیروئید و یائسگی می توانند بر سطح هورمون ها تأثیر بگذارند. سطوح پایین یا زیاد هورمون ها ممکن است باعث علائم افسردگی شود، به ویژه در افرادی که از نظر ژنتیکی و وراثتی مستعد هستند.
- استرس شدید: افسردگی موقعیتی یا اختلال سازگاری با خلق افسرده ممکن است در فردی ایجاد شود که در شرایط بسیار استرس زا قرار دارد یا ضربه روحی را تجربه کرده است.
خلاصه
داشتن یک استعداد ژنتیکی برای افسردگی می تواند این عوامل را تشدید کند و ممکن است بر زمانی که فرد افسرده می شود و همچنین مدت زمان علائم ممکن است تاثیر بگذارد. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که افسردگی ممکن است در هر کسی ایجاد شود – حتی افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد نیستند و مستعد ابتلا به عوامل خطر شناخته شده نیستند.
شناسایی علائم افسردگی و توانایی تشخیص آنها در خود و دیگران برای اطمینان از عدم درمان این بیماری بسیار مهم است.