سروتونین ، یک ماده شیمیایی در مغز شما، نقش مهمی در زندگی جنسی شما از جمله انزال دارد.
سروتونین یک پیام رسان شیمیایی یا انتقال دهنده عصبی است که برای سلامت روان شما نیز مهم است. به همین دلیل است که برخی از داروهای ضد افسردگی که بر سروتونین تأثیر می گذارند می توانند عوارض جانبی جنسی داشته باشند. اینها شامل مشکلات زیر است:
- میل
- انگیختگی
- انزال
- ارگاسم
مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و مهارکنندههای بازجذب سروتونین-نوراپینفرین (SNRI) محتملترین داروهای ضدافسردگی برای ایجاد عوارض جانبی جنسی هستند. در واقع، این داروها آنقدر موجب ایجاد این مشکلات می شوند که گاهی اوقات برای درمان زود انزالی تجویز می شوند.
این مقاله به بررسی نقش سروتونین و سایر انتقال دهنده های عصبی در انزال می پردازد و اینکه چرا برخی از داروهای افسردگی ممکن است بر رضایت جنسی شما تأثیر بگذارد.
بیولوژی انزال
انزال با برانگیختگی شروع می شود. در حالی که ممکن است با لمس شدن (تحریک مستقیم) برانگیخته شوید، ممکن است فقط با فکر کردن به “افکار سکسی” (برانگیختگی غیرمستقیم) برانگیخته شوید.
مواد شیمیایی در مغز شما به نام انتقال دهنده های عصبی به تبدیل افکار به تحریک جنسی کمک می کند:
- سروتونین
- نوراپی نفرین
- دوپامین
بسیاری از درک ما از نقش انتقال دهنده های عصبی و ساختارهای مغز در برانگیختگی و ارگاسم از تحقیقات حیوانی ناشی می شود. با این حال، مطالعات انسانی نیز وجود داشته است.
از طریق تحقیقات، دانشمندان دریافتند که چندین ناحیه از مغز با عملکرد جنسی مردان مرتبط است.
ناحیه پیشاپتیک داخلی (MPOA) هیپوتالاموس مرکزی برای پاسخ جنسی است. اینجاست که محرک های جنسی از قسمت های مختلف بدن برای پردازش گرد هم می آیند.
سپس مغز سیگنال هایی را به نخاع می فرستد که باعث تحریک بدن و سپس ارگاسم می شود. بخش هایی از آمیگدال و قشر جداری نیز در کنترل انزال مهم هستند.
مطالعات نشان داده اند که می توان تنها با فعال کردن گیرنده های انتقال دهنده عصبی در مغز موش ها به ارگاسم رسید.
نقش انتقال دهنده های عصبی
در انسان، سروتونین ناقل عصبی است که به وضوح با انزال مرتبط است. SSRI ها با جلوگیری از بازجذب (بازجذب) سروتونین توسط سلول ها عمل می کنند. این بدان معنی است که سیگنال های ناشی از سروتونین طولانی تر می شوند و برای مدت طولانی تری باقی می مانند.
استفاده طولانی مدت از داروهای ضد افسردگی SSRI، زمان بین نعوظ و انزال را افزایش می دهد. این یکی از دلایلی است که چرا این داروها برای درمان زود انزالی تجویز می شوند.
مطالعات روی موشها همچنین نشان داده است که جایی که سروتونین در مغز قرار دارد، اثرات آن تغییر میکند. به عنوان مثال، اگر سروتونین به برخی از قسمت های مغز موش تزریق شود، باعث تاخیر در انزال می شود. وقتی سروتونین در سایر نواحی مغز قرار می گیرد، باعث انزال می شود.
دوپامین همچنین در انزال نقش دارد، اگرچه نقش آن به اندازه نقش سروتونین بررسی نشده است.
مطالعات موش همچنین نشان داده است که تحریک دوپامین می تواند باعث انزال شود.
نمونه دیگری از ارتباط بین دوپامین و انزال در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی دیده می شود که با داروهای ضد روان پریشی درمان می شوند که نوع خاصی از گیرنده های دوپامین (گیرنده های شبه D2) را مسدود می کنند. اغلب، این بیماران برای انزال مشکل – اگر نگوییم غیرممکن – هستند. همین داروها به عنوان درمانی برای افراد مبتلا به انزال زودرس آزمایش شده است.
مشابه SSRI ها، به نظر می رسد داروهای ضد روان پریشی زمان بین برانگیختگی و انزال را افزایش می دهند. همچنین برخی دادهها وجود دارد که نشان میدهد جهش در ناقلهای دوپامین ممکن است برخی افراد را بیشتر در معرض انزال زودرس قرار دهد.
مراحل انزال
انزال، بیرون راندن شدید منی از بدن است. در دو فاز صورت می گیرد.
- مرحله اول به عنوان انتشار نامیده می شود . این زمانی است که اجزای مختلف منی از جمله اسپرم از غدد و اندام های مختلف ترشح می شود.
- مرحله دوم اخراج است . این زمانی است که انقباضات شدید ماهیچه های ناحیه تناسلی باعث می شود منی از آلت تناسلی خارج شود.
برخی از افرادی که انواع خاصی از جراحی سرطان پروستات را انجام داده اند ممکن است انزال خشک را تجربه کنند زیرا بدن آنها دیگر اجزای مایع منی را نمی سازد.
تقریباً یک سوم مایع منی از پروستات می آید. سایر غدد که به تولید مایع منی کمک می کنند نیز می توانند تحت تأثیر جراحی های سرطان قرار گیرند.
اصطلاح “ارگاسم” اغلب مترادف با انزال استفاده می شود، اما آنها یک چیز نیستند. اگرچه ارگاسم (که با احساس لذت شدید مشخص می شود) اغلب در زمان انزال اتفاق می افتد، اما می تواند بدون انزال نیز رخ دهد.
برخی از افرادی که دارای ارگاسم چندگانه هستند ممکن است تنها با یک انزال چندین ارگاسم داشته باشند. افراد دیگر اصلاً قادر به انزال نیستند ( انزال).
معمولاً یک دوره نسوز پس از انزال وجود دارد تا اینکه فرد دوباره بتواند به نعوظ و انزال دست یابد.
نعوظ در مقابل انزال
برای ایجاد انزال نیازی به نعوظ نیست. انزال بدون نعوظ رایج نیست، اما ممکن است.
شایع ترین مثال برای نوجوانان در هنگام خواب اتفاق می افتد (تصویرهای شبانه یا ” رویاهای مرطوب “). انتشارات شبانه می تواند با یا بدون نعوظ رخ دهد.
انزال بدون نعوظ همچنین می تواند با استفاده از لرزش آلت تناسلی در افراد مبتلا به انواع خاصی از آسیب نخاعی تحریک شود. این تکنیک همچنین می تواند برای جمع آوری اسپرم برای روش های کمک باروری استفاده شود.
اگرچه مسیرهای فیزیولوژیکی که منجر به نعوظ و انزال می شود مرتبط هستند، اما یکسان نیستند. به همین دلیل است که مهارکنندههای PDE-5 که برای درمان اختلال نعوظ استفاده میشوند، تأثیر عمدهای بر توانایی فرد برای انزال ندارند.
این داروها بر جریان خون داخل و خارج آلت تناسلی تأثیر میگذارند. آنها بر آزاد شدن اجزای منی یا انقباضات عضلانی درگیر تأثیر نمی گذارند.
خلاصه
سروتونین و سایر انتقال دهنده های عصبی در تحریک جنسی نقش دارند و در انزال افراد دارای آلت تناسلی نقش دارند. این یکی از دلایلی است که چرا بسیاری از افرادی که داروهای ضد افسردگی خاصی مصرف می کنند عوارض جانبی جنسی را تجربه می کنند.
در حالی که بسیاری از تحقیقات در مورد انتقال دهنده های عصبی و انزال در حیوانات انجام شده است، برخی از مطالعات انسانی نشان می دهد که مواد شیمیایی مغز نقش کلیدی در برانگیختگی انسان دارند.
اگر دارویی مصرف می کنید که فکر می کنید می تواند تأثیر منفی بر رضایت جنسی شما داشته باشد، با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است بتوانید دوز مصرفی خود را تغییر دهید یا به داروی دیگری بروید که احتمال کمتری دارد در زندگی جنسی شما تداخل داشته باشد.