چیزی غیرقابل انکار در مورد بودن در وسط اقیانوس یا یک توده آبی عمیق وجود دارد. برخورد امواج و جاری شدن سیل در طول طوفان نیز ترسناک است. اما این ناراحتی طبیعی در موقعیت های شدید آب با داشتن فوبیا یا ترس از آب یکسان نیست.
ترس از آب یا آب‌هراسی یک فوبی نسبتاً رایج است . مانند همه فوبیاها، ممکن است شدت آن از فردی به فرد دیگر به شدت متفاوت باشد. برخی از مردم فقط از آب های عمیق یا امواج قوی می ترسند، در حالی که برخی دیگر از استخر و وان حمام می ترسند. ممکن است برای افرادی که شنا بلد نیستند رایج یا بدتر باشد.
این فوبیا با تالاسوفوبیا که به طور خاص ترس از اقیانوس است متفاوت است ، این فوبیا بیشتر به انواع مواجهه و تعامل با آب تعمیم می یابد.
برخی از ورود به آب می ترسند، در حالی که برخی دیگر نمی توانند حتی نگاه کردن به حجم زیادی از آب را تحمل کنند. گاهی اوقات،آب‌هراسی به قدری فراگیر است که حتی پاشیده شدن یا پاشیدن آب می تواند باعث واکنش فوبیا شود .
علل ترس از آب
شایع ترین علت آب‌هراسی ، تجربه منفی قبلی است. اگر تجربه ای نزدیک به غرق شدن، غرق شدن کشتی، یا حتی یک درس شنا بد را تجربه کرده اید، به احتمال زیاد به فوبیای آب مبتلا شده اید.
یادگیری شنا برای بسیاری از کودکان یک آیین است و تجربیات ترسناک رایج است. نحوه برخورد با این موقعیت ها نقش مهمی در تعیین اینکه آیا فوبیا رخ خواهد داد یا خیر، دارد.
تجربه منفی لازم نیست به طور خاص برای شما اتفاق افتاده باشد. پس از اکران فیلم آرواره ها در سال 1975، گزارش های مربوط به آب‌هراسی و همچنین فوبیای کوسه به طور چشمگیری افزایش یافت.
علائم ترس از آب
مانند همه فوبیاهای خاص، علائم آب‌هراسی در بین مبتلایان متفاوت است. به طور کلی، هر چه فوبیا شدیدتر باشد، علائم شدیدتر خواهند بود. شاید تکان بخورید، در جای خود یخ بزنید یا سعی کنید فرار کنید.
ممکن است در روزها یا هفته های قبل از مواجهه آتی با آب دچار اضطراب پیش بینی شده باشید . ممکن است به محض ورود به آب از ورود به آب امتناع کنید یا دچار وحشت شوید.
عوارض
آب جزء ذاتی زندگی انسان است. شنا یک فعالیت رایج در کمپ های تابستانی، در تعطیلات، و در مهمانی ها یا رویدادهای اجتماعی است. اجتناب از آب به طور کلی ممکن است دشوار یا ناخوشایند باشد.
اگر ترس شما به پاشیدن آب و پاشیده شدن آب گسترش یابد، می تواند حتی زندگی را محدودتر کند. فواره ها یک عنصر اصلی تزئینی در پارک های موضوعی، استراحتگاه ها و حتی مراکز خرید محلی هستند. برخی از این فواره‌ها برنامه‌های معمول آب را با طراحی دقیق انجام می‌دهند، که ممکن است تماشاگران را غرق در آب کند. پاشیدن آب نیز یک اثر رایج در کارناوال سواری و بازی است.
در برخی موارد، آب‌هراسی می تواند منجر به آبلوتوفوبیا یا ترس از حمام شود.
این فوبیای نسبتاً نادر همچنین می تواند تأثیر مخربی بر عزت نفس داشته باشد. فرهنگ مدرن تاکید زیادی بر نظافت و بهداشت دارد و کسانی که روزانه دوش نمی گیرند یا حمام نمی کنند ممکن است مورد تحقیر قرار گیرند. همچنین خطر ابتلا به بیماری‌های شایع و نادر در افرادی که اجازه می‌دهند آلودگی و باکتری روی پوست و موهایشان باقی بماند، افزایش می‌یابد.
درمان ترس از آب
مانند بسیاری از فوبیاهای خاص، آب‌هراسی به خوبی به درمان پاسخ می دهد. درمان شناختی-رفتاری (CBT) از محبوبیت خاصی برخوردار است. CBT به شما نشان می دهد که چگونه خودگویی منفی را با پیام های مثبت تر شناسایی و جایگزین کنید. همچنین به شما یاد می دهد که چگونه با ترس خود کنار بیایید .
در درمان فوبیا، معمولا یک جزء مواجهه وجود دارد. برای انجام این کار، درمانگر می تواند به شما کمک کند تا با گام های افزایشی بر ترس خود غلبه کنید . به عنوان مثال، ممکن است ابتدا وظیفه داشته باشید که وان حمام را با چند اینچ آب پر کنید، سپس دست خود را داخل آن قرار دهید و در نهایت در وان بنشینید و آب داخل آن باشد.
با گذشت زمان، یک سری موفقیت های کوچک اعتماد به نفس شما را افزایش می دهد و به شما امکان می دهد به تدریج فعالیت های مرتبط با آب را اضافه کنید. اگر فوبیای شما شدید است، ممکن است از داروها ، هیپنوتیزم و سایر اشکال درمانی برای کمک به کنترل ترس خود استفاده کنید.
هدف این است که شما در اطراف آب راحت باشید و هیچ درمان “یک اندازه مناسب برای همه” وجود ندارد که برای همه مفید باشد. با این وجود، با کمک یک درمانگر ماهر ، آب‌هراسی را می توان با موفقیت مدیریت کرد و حتی بر آن غلبه کرد.