اگر کودک شما گاهی اوقات در حین فعالیت های روزمره دست می لرزد یا حرکات یا صداهای تکراری می دهد، می تواند نشانه ای از ترمور یا تیک باشد.
اینها گاهی اوقات با بیماریهای پزشکی جدی همراه است، اما اغلب اینطور نیست. این امر به ویژه در صورتی صادق است که فرزند شما سالم باشد، در حال رشد و رشد طبیعی باشد.
این مقاله به عوامل ایجاد ترمور و تیک در کودکان، زمانی که باید نگران باشید و نحوه تشخیص و درمان آنها می پردازد.
ترمور در کودکان
رعشه یا ترمور حرکات لرزشی ریتمیک است که اغلب در دست ها اتفاق می افتد، اما می تواند در بازوها، پاها، سر، تارهای صوتی و نیم تنه نیز رخ دهد. ترمور ممکن است در زمانی که کودک در حال استراحت یا فعالیت است رخ دهد.
کودکان ممکن است دچار ترمور اساسی شوند که با علت ناشناخته ای می لرزد. وضعیتی به نام ترمور خانوادگی یک ترمور اساسی است که بیش از یک عضو خانواده را تحت تاثیر قرار می دهد. تصور می شود حدود 50 درصد از موارد ترمور اساسی ناشی از یک عامل خطر ژنتیکی است.
محققان تخمین می زنند که تا 5 درصد از مردم ترمور اساسی دارند. یک مطالعه نشان داد که آنها اغلب در کودکان 8 ساله شروع می شوند.
تیک در کودکان
ترمور با تیک متفاوت است. اینها تکانها، حرکات یا صداهای ناگهانی و غیرقابل کنترلی هستند که ممکن است تکرار شوند. کودکان معمولاً تیک دارند.
بسیاری از والدین نگران تیک هستند که فرزندشان به بیماری جدی مانند سندرم تورت مبتلا شده است. اما احتمال ابتلا به یک اختلال تیک ساده گذرا (گذری) بسیار بیشتر است.
کودکان مبتلا به اختلال تیک گذرا ممکن است به طور مکرر:
- حرکات ناگهانی و کوتاه بازوهایشان را انجام دهند
- چشمانشان پلک بزند
- ابروهایشان را بالا بیاورند
- شانه هایشان را بالا بیاندازند
- لبانشان را گاز بگیرند
- سرشان را برگردانند
علاوه بر این نوع تیک های حرکتی غیرارادی، سایر کودکان ممکن است گلوی خود را صاف کنند یا صداهای خاصی تولید کنند (تیک های صوتی). این تیک ها اغلب آنقدر ظریف هستند که افراد دیگر متوجه آن نمی شوند.
همانطور که از نام آن پیداست، تیک های گذرا فقط مدت کوتاهی دوام می آورند. به طور معمول، این حدود سه ماه یا کمتر است.
اگر تیکها بیش از سه ماه طول بکشد یا پیچیدهتر شود، از پزشک خود در مورد سندرم تورت سؤال کنید .
تیک + وسواس؟
اگر علائم تیک و اختلال وسواس فکری اجباری (OCD) به طور ناگهانی شروع شد یا پس از عفونت گلودرد استرپتوکوکی بدتر شد ، به پزشک خود اطلاع دهید. این می تواند نشانه ای از اختلالات عصبی خودایمنی کودکان مرتبط با عفونت های استرپتوکوک (PANDAS) باشد.
علل ترمور در کودکان
برخی از ترمور ها ناشی از بیماری های جدی است. این ترمور ها معمولا همراه با علائم دیگر هستند. ترمور می تواند در هر سنی رخ دهد و به دلایل مختلف ممکن است، از جمله:
- اضطراب یا استرس
- گرسنگی
- کافئین
- ژنتیک
- آسیب به ساختارهای مغزی که فعالیت عضلات را کنترل می کنند
- آسیب به سر (کودکانی که هوشیاری خود را از دست می دهند در معرض خطر بیشتری برای ایجاد ترمور هستند)
- نارسایی کبد
- اسکلروز چندگانه (بیماری MS)
- اختلالات متابولیک ، مانند پرکاری تیروئید (تیروئید پرکار)
- عوارض جانبی برخی داروها
- سکته
گاهی اوقات نوجوانان نیز ممکن است دست دادن را تجربه کنند. اگر متوجه این موضوع شدید، پزشک نوجوان شما باید یک معاینه فیزیکی کامل و آزمایش خون انجام دهد تا موارد زیر را بررسی کند:
- پرکاری تیروئید (پرکاری تیروئید)
- هایپرگلیسمی (قند خون بالا)
- ترمور اساسی
- اضطراب
علل بروز تیک در کودکان
تیک های گذرا می توانند به طور تصادفی رخ دهند و ممکن است با:
- استرس
- اضطراب
- خستگی
- هیجان
- شادی
آنها اغلب با یک احساس ناخوشایند شروع می شوند که در بدن ایجاد می شود تا زمانی که توسط تیک از بین برود – که به عنوان اصرار شناخته می شود.
علت تیکهای پیچیدهتر شناخته نشده است، اما تصور میشود که یک اختلال مرتبط با انتقالدهندههای عصبی در مغز است و اغلب در اعضای متعدد خانواده وجود دارد که نشاندهنده یک مؤلفه ژنتیکی برای آنهاست.
تشخیص و درمان
یک ترمور یا تیک جدید یا بدتر شدن دلیلی برای بردن فرزند شما به یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی است. یک معاینه فیزیکی که شامل معاینه عصبی میشود میتواند به کشف آنچه در پشت این حرکات غیرعادی است کمک کند.
برخی از کودکان با ترمور و تیک مداوم به متخصص مغز و اعصاب کودکان مراجعه می کنند. با این حال، اکثر کودکان مبتلا به تیکهای گذرا و ترمور های اساسی یا خانوادگی به هیچ نوع درمانی نیاز ندارند.
تشخیص الگو در اکثر شرایط پزشکی کلیدی است، بنابراین اگر ترمور جدید است، در طول زمان بدتر می شود، یا با علائم اضافی همراه است، بهتر است آن را با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارید. مطمئن باشید اکثر ترمور ها و تیک ها در کودکان نیازی به درمان طولانی مدت ندارند.
درمان ترمور
فیزیوتراپی و یادگیری روش های جدید برای انجام وظایف می تواند به کاهش ترمور در کودکان کمک کند. گاهی اوقات غذاها ترمور را تشدید می کنند، بنابراین ممکن است لازم باشد الگوها را بررسی کنید و سپس از هرگونه محرکی که کشف می کنید اجتناب کنید. آرامش درمانی برای کاهش استرس نیز می تواند کمک کننده باشد. در صورت لزوم، برخی داروها می توانند علائم را کاهش دهند. این داروها شامل داروهای ضد تشنج و بتا بلوکرها (داروهای فشار خون بالا) است.
درمان تیک
تیک را می توان با نکات خودیاری مانند محدود کردن موقعیت هایی که باعث استرس، اضطراب، کسالت و خستگی می شود، درمان کرد. چندین نوع روان درمانی نیز ممکن است توصیه شود، مانند:
- درمان معکوس عادت
- مداخله رفتاری جامع برای تیک ها (CBiT)
- مواجهه و پیشگیری از پاسخ (ERP)
همچنین ممکن است از داروها برای کاهش تیک ها و درمان بیماری های مرتبط استفاده شود. این داروها می توانند عوارض جانبی داشته باشند، بنابراین مهم است که مزایا و معایب آن را با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی فرزندتان در میان بگذارید.
خلاصه
ترمور و تیک در کودکان معمولاً با بیماری پزشکی جدی همراه نیست. ترمور اساسی و ترمور خانوادگی هر دو ممکن است و شامل بیماری یا علائم دیگری نمی شود.
برخی از داروها نیز می توانند باعث ترمور شوند. هنگامی که ترمور ناشی از بیماری جدی باشد، معمولاً با علائم دیگری همراه است.
تیک ها نگرانی هایی را در مورد سندرم تورت ایجاد می کنند. اما به احتمال زیاد فرزند شما دارای یک اختلال تیک گذرا است که در عرض سه ماه یا کمتر از بین می رود.
اگر کودک شما ترمور یا تیک جدید یا بدتر شده دارد، با علائم دیگری همراه است یا بیش از چند ماه طول می کشد، به پزشک خود مراجعه کنید.
بیشتر کودکان مبتلا به ترمور و تیک نیازی به درمان ندارند. برای کسانی که این کار را انجام می دهند، بتا بلاکرها ممکن است برای ترمور تجویز شوند و نکات خودیاری، درمان یا داروها می توانند به کاهش تیک کمک کنند.