غذا به بدن شما انرژی لازم را برای سالم ماندن می دهد. مغز و روده شما با هم کار می کنند تا تعیین کنند که چه زمانی باید غذا بخورید و چه زمانی سیر هستید. وقتی کاهش اشتها دارید، می تواند نشانه وجود یک مشکل باشد.
در بسیاری از موارد، عدم احساس گرسنگی یک مشکل موقتی است که اغلب به دلیل یک بیماری حاد ایجاد می شود. با این حال، کاهش مداوم اشتها می تواند یک علامت جدی از یک بیماری طبی یا روانپزشکی باشد. به مطالعه ادامه دهید تا دلایل بی اشتهایی و همچنین راه های درمان این مشکل را بیاموزید.
بیماریهای طبی که باعث کاهش اشتها می شود
بیاشتهایی معمولا یک بیماری اولیه نیست. در عوض، این نشانه یک مسئله دیگر است. گاهی اوقات، علت زودگذر است، مانند در مورد دلپیچه ویروسی. اما در زمان های دیگر، می تواند طولانی تر باشد و ممکن است نیاز به درمان داشته باشد.
افزایش سن : اشتها اغلب با افزایش سن تغییر می کند. افراد مسن ممکن است به دلیل تغییر جوانه های چشایی، زوال عقل ، مشکلات سلامت، عوارض جانبی داروها یا مشکلات سلامت روان، علاقه ای به غذا نداشته باشند. گاهی اوقات افراد مسن کمتر غذا می خورند زیرا سطح فعالیت خود را کاهش دادهاند و نیاز به کالری کمتری دارند.
کم خونی : کم خونی زمانی رخ می دهد که سطح سلول های خونی به طور غیر طبیعی پایین باشد. کاهش اشتها و کاهش وزن هر دو می توانند نشانه های کم خونی باشند، به خصوص اگر این علائم با خستگی همراه باشد.
سرطان : بیاشتهایی در میان افراد مبتلا به سرطان شایع است. ممکن است به طور مستقیم با این بیماری مرتبط باشد، به خصوص زمانی که با سرطان های دستگاه گوارش، مانند سرطان معده یا پانکراس مرتبط باشد، اما می تواند با سرطان ریه یا تخمدان نیز ظاهر شود. کاهش اشتها نیز ممکن است یکی از عوارض جانبی درمان های سرطان باشد.
دیابت : افراد مبتلا به دیابت ممکن است به دلایل مختلفی احساس گرسنگی نکنند. گاهی اوقات، دیابت باعث وضعیتی می شود که در آن غذا به آرامی در دستگاه گوارش حرکت می کند. قند خون بالا درمان نشده همچنین ممکن است باعث ایجاد سطوح بالای کتون در خون و ادرار شود.
بیشتر بخوانید: دیابت نوع یک
کم کاری تیروئید : کم کاری تیروئید ممکن است میل به خوردن را سرکوب کند. همچنین علیرغم مصرف کالری کمتر، ممکن است منجر به افزایش وزن شود.
عفونت ها : انواع مختلفی از عفونتهای روده وجود دارد که منجر به کاهش اشتها می شود. سرماخوردگی، آنفولانزا یا سایر عفونتها نیز ممکن است بر تمایل فرد به خوردن تأثیر بگذارد. وقتی عفونت برطرف شد، اشتها برمی گردد.
دارو : اگرچه بسیاری از داروها ممکن است منجر به بیاشتهایی شوند، اما قرص های خواب ، آنتی بیوتیک ها، داروهای فشار خون، دیورتیک ها، استروئیدهای آنابولیک و مسکن ها از رایج ترین آنها هستند. ممکن است باعث تهوع و خستگی نیز شوند.
درد : درد شدید میتواند باعث شود که شما بیش از حد احساس بیماری کنید که نمیتوانید غذا بخورید. میگرن، معده درد یا انواع دیگر دردها ممکن است باعث شود که علاقه خود را به غذا از دست بدهید.
بارداری : مادران باردار ممکن است دچار حالت تهوع و کاهش اشتها شوند، به خصوص در اوایل بارداری .
مشکلات معده : مشکلات معده، به ویژه بیماریهای گوارشی مانند سندرم روده تحریک پذیر (IBS) و بیماری کرون، ممکن است اشتها را کاهش دهد.
اختلالات روانپزشکی که باعث کاهش اشتها می شود
چندین بیماری روانی وجود دارد که ممکن است بر اشتهای شما نیز تأثیر بگذارد. هر چیزی از افزایش استرس یا سوگ و سوگواری گرفته تا یک بیماری روانی قابل تشخیص ممکن است باعث شود میل خود به غذا خوردن را از دست بدهید. بهبود سلامت روانی می تواند اشتهای شما را بهبود بخشد.
در اینجا برخی از رایج ترین دلایل روانشناختی افراد بیاشتها آمده است:
- اضطراب : برخی از افراد مبتلا به اضطراب چنان غرق در نگرانی می شوند که میل خود را به خوردن از دست می دهند.
- افسردگی : افراد مبتلا به افسردگی بالینی ممکن است علاقه خود را به همه چیز از جمله غذا از دست بدهند. آنها ممکن است انرژی لازم برای آماده سازی وعده های غذایی را نداشته باشند و علاقه کمی به خوردن داشته باشند. افراد مبتلا به افسردگی ممکن است حالت تهوع را نیز تجربه کنند.
- استرس : پاسخ فیزیکی بدن به استرس حاد اغلب اشتها را سرکوب میکند (اگرچه برخی افراد اثر معکوس را تجربه میکنند – زمانی که استرس دارند پرخوری میکنند ). علائم فیزیکی مرتبط با استرس، مانند حالت تهوع یا احساس “گره در معده” که باعث میشود غذا جذابیتی نداشته باشد، شایع هستند.
- مصرف مواد : در حالی که برخی افراد با مصرف مواد خود وزن اضافه می کنند، برخی دیگر آن را از دست می دهند. مصرف مواد مخدر یا الکل ممکن است اشتهای فرد را کاهش دهد.
اگر برای چند روز اشتهای خود را از دست دادهاید، به احتمال زیاد جای نگرانی وجود ندارد. تجربه نوسانات جزئی در اشتها در طول زمان طبیعی است. اما اگر بیش از چند روز طول کشید یا با علائم دیگری مانند خستگی، درد یا استفراغ همراه بود، با پزشک خود تماس بگیرید.
چگونه بیاشتهایی را درمان کنیم
درمان کاهش اشتها به علت آن بستگی دارد. پزشک شما احتمالاً در مورد اینکه چند وقت یکبار غذا می خورید، چه احساسی بعد از مصرف غذا دارید، وزن شما تغییر کرده است یا مدت زمان اشتهای شما، سؤالاتی خواهد پرسید.
بسته به برداشت اولیه از مصاحبه و معاینه فیزیکی ، پزشک شما ممکن است آزمایش هایی مانند آزمایش خون یا سونوگرافی معده شما را انجام دهد. این آزمایش ها می توانند به شناسایی علت اصلی کاهش اشتها کمک کنند.
هنگامی که بیاشتهایی بخشی از یک بیماری جدی تر است، تغذیه خوب و حفظ وزن مناسب ممکن است برای بهبودی بسیار مهم باشد. بنابراین، یک پزشک ممکن است کمک به شما برای بازگرداندن اشتهای خود در اسرع وقت را در اولویت قرار دهد.
بسته به تشخیص، پزشک ممکن است درمان های زیر را توصیه کند:
- برنامه خواب بهتر
- یک رژیم غذایی خاص که به حفظ تغذیه مناسب کمک می کند
- بهبود مراقبت از خود
- افزایش فعالیت بدنی
- دارویی برای افزایش اشتها
- گفتار درمانی
گاهی ممکن است به یک متخصص تغذیه ارجاع داده شوید که می تواند در برنامه ریزی وعده غذایی و مدیریت علائم به شما کمک کند . ممکن است از شما خواسته شود که هر روز چندین وعده غذایی کوچک بخورید یا در حین اضافه کردن غذاهای دیگر، غذاهای خاصی را حذف کنید. یک متخصص تغذیه همچنین می تواند مکمل های غذایی را به شما توصیه کند که ممکن است به شما در دریافت تمام مواد مغذی مورد نیاز کمک کند.
مقابله با کاهش اشتها
وقتی حوصله غذا خوردن ندارید، سعی کنید غذاهای ملایم مانند:
- موز
- نان
- سوپ های بر پایه آبگوشت
- سبزیجات پخته شده
- غلات داغ
- شیر یا سایر محصولات لبنی
- برنج
سیب زمینی شیرین و تخم مرغ آب پز نیز هر دو گزینه های آسان برای خوردن و غنی از مواد مغذی هستند. شیک ها، اسموتی ها و آبمیوه ها می توانند راه دیگری برای مصرف کالری و مواد مغذی باشند، اگر به خوردن یک وعده غذایی علاقه ای ندارید.
اثرات عدم درمان بیاشتهایی
از دست دادن موقت اشتها بعید است که مشکلات جدی ایجاد کند و اغلب خود به خود برطرف می شود. با این حال، عدم درمان طولانی مدت کاهش اشتها می تواند چندین عواقب جدی برای سلامتی داشته باشد.
برخی از عوارض احتمالی که ممکن است در صورت عدم توجه کافی به کاهش اشتها تجربه کنید عبارتند از:
- عدم تعادل الکترولیت
- خستگی
- احساس ناخوشی
- تب
- تحریک پذیری یا تحریک پذیری
- سوء تغذیه
- ضربان قلب سریع
- کمبود ویتامین
- کاهش وزن
برخی از این اثرات می تواند منجر به مشکلات جدی سلامتی شود و ممکن است تهدید کننده زندگی باشد. اگر بیاشتهایی را تجربه می کنید که مربوط به یک بیماری اخیر نیست یا بیش از یک هفته طول می کشد، با پزشک خود صحبت کنید تا مراقبت های پزشکی مورد نیاز برای رفع مشکلات اشتها را دریافت کنید.
افکار نهایی
پیش آگهی کاهش اشتها به شدت به علت آن بستگی دارد. برای برخی، این یک مشکل خفیف است که خود به خود حل می شود. برای دیگران، می تواند به یک مشکل جدی و تهدید کننده زندگی تبدیل شود که نیاز به مداخله پزشکی شدید دارد.
چه شما و چه کسی که دوستش دارید اشتها ندارید، عدم علاقه به غذا و کاهش وزن می تواند ترسناک باشد. در حالی که به طور معمول مشکلی نیست، اگر بیش از چند روز طول کشید، آن را نادیده نگیرید.
عدم احساس گرسنگی ممکن است مشکل بزرگی نباشد، اما همچنین ممکن است نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد که نیاز به درمان دارد. در مورد هر گونه تغییر در اشتها با پزشک خود صحبت کنید و یاد بگیرید که چگونه به بهترین شکل این مشکل را برطرف کنید.